Logo doetinchemsvizier.nl


Foto: Ben Beijer
Ben Beijer bekijkt 't anders

Wielrennen

Zondag was de ronde van Doetinchem weer in het centrum. Ik keek op de deelnemerslijst. Mijn jongste broer, een goede wielrenner, stond niet tussen de 40+ rijders. Bij de amateurs en nieuwelingen wel 1e jaar junior Sam Gaardeman uit Beek, pas 17 jaar jong. Hij werd ook tot zijn eigen verrassing zeer knap derde. Als Achterhoeker was ik blij met dat succes.

Mijn broer, 72 jaar jong, had alleen z’n rugnummer gezien bij de start, ondanks zijn topconditie. Mijn broers recept: nooit gerookt, veel trainen en goed eten. Leverworst en spek op de bruine boterham en vlees met vetrand in de pan. Toch hoopte ik dat mijn broer zoals vaker nog onverwacht uit de hoek zou komen om vervolgens de overwinning en bloemen te pakken.

Leverworst en spek op de bruine boterham en vlees met vetrand in de pan

Vroeger toen wij nog jong en mooi waren, ging er geen week voorbij of wij kwamen één van beiden met bloemen thuis. Die gaven wij aan moeder bij gebrek aan vrouwelijke fans van eigen leeftijd. De volgers van wielerwedstrijden uit de 50’er jaren zullen de wenkbrauwen fronzen vrees ik, omdat ik nooit aan wielerwedstrijden heb meegedaan. John, die meer talent had, later wel. Ik had inmiddels een ander vervoermiddel gevonden. De overwinningen die wij als kind behaalden, waren goed gepland. Iedere zaterdag brachten wij op onze tweedehands fiets waar het stuur ondersteboven op was gemonteerd en door Pa voorzien van een klein achtertandwiel, groente- en tuinafval naar Tante Dina. Zij had achter het huis een hok met twee varkens (Ome Willem woonde gewoon thuis). Als tegenprestatie kregen wij snoep en dahlia ’s. Als wij weer naar huis reden, staken wij om de beurt die bloemen in de lucht als wij bij huis over de door ons zelf getrokken finishlijn fietsten. Moest ik even aan denken zondag in hartje Doetinchem.

Goed gaon

Reageer als eerste
Meer berichten