Logo doetinchemsvizier.nl


Foto: Ben Beijer
Ben Beijer bekijkt 't anders

Column Ben Beijer bekijkt 't anders: Poppenhuis

Op de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Doetinchem loop ik in Amphion tegen een bijzonder kunstwerk aan. Hoewel ik eerst niet zo gauw door heb wat het is, blijkt het bij nader inzien een poppenhuis te zijn. Ik houd van kunst waar ik zelf nog bij mag fantaseren, waar niet alles al te duidelijk is.

Het is al weer lang geleden dat ik leerde kunst te ontdekken. Dat was bij tv-programma’s van de vermaarde Pierre Janssen. Ondanks het feit dat er alleen nog maar zwart-wit tv was, liet hij ons dromen van de mooiste kleuren en vormen. Toen ik dit ‘kunstwerk’ zag moest ik even denken aan het eerste poppenhuis dat ik ooit maakte voor onze beide dochtertjes. Gevalletje kunst- en vliegwerk, waardoor het ook niet op een doorsnee speelgoedhuis leek. Je zou nu denken aan een boerenschuur in Groningen die door een zware aardbeving een Picasso-achtige vorm heeft gekregen.

Bij een tweede poging gebruikte ik wel een meetlat en zaagde ik de platen hout niet op de wiebelende vuilnisemmer maar op een werkbankje. Het resultaat was verrassend, niemand geloofde dat ik de architect en bouwer was. Onze gezonde dochters hebben er lang mee gespeeld. Het poppenhuis vormde een kopie van onze droomwoning. Het zou niet passen tussen de kunstwerken van de bijzondere tentoonstelling “ dolls’house , Verbeeldingskracht in Zorgarchitectuur”, die vanaf 20 januari te zien is in het openbaar vervoer- en speelgoedmuseum. De poppenhuizen zijn, met veel gevoel door 18 architecten gemaakt voor kinderen die door een ongeneeslijke energiestofwisselingsziekte de relatie met de werkelijk niet kunnen ervaren. Kinderen die in hun eigen wereldje wonen. Ik mocht al even naar de prachtige creaties kijken die net zo uniek zijn, als de kinderen waarvoor ze gemaakt werden. Dat deze bijzondere expositie naast de complete robotcollectie van Pierre Janssen te bewonderen is kan geen toeval zijn.                Hen gaon.

Meer berichten

Shopbox