<p>Ben Beijer.</p>
Ben Beijer. Roel Kleinpenning

Ben Beijer bekijkt ‘t anders: Hoe ver kun je gaan?

di 14 sep 2021, 09:18 Algemeen

In mijn krant lees ik dat mensen briefjes van wanhopige jongelui in de brievenbus krijgen met de vraag aan hen te denken bij verkoop van hun huis. Die smeekbeden blijken echter van huisjesmelkers te zijn. 

Hoe ver kun je zinken? De koop- en huurprijzen zijn voor starters niet meer op te brengen. Ouderen zullen zich herinneren hoe het was in de wachtrij te moeten staan bij een woningbouwcoöperatie of hypotheekverstrekker. 

Lang geleden vertelde onze oudste dochter dat zij wilde gaan samenwonen. Haar jongere zus was net het huis uit voor de studie. Wij vroegen onze oudste hoe ze aan een huis zou komen. Gewoon huren, net als zus. Ik vroeg haar naar de huur en rekende voor dat ze die niet kon betalen, om voldoende leefgeld over te houden, dat ze dus wel een huis moest kopen. We stelden voor flink te sparen en daarna te kijken naar een subsidiewoning. Gelukkig nam ze ons advies aan, 21 jaar jong. Tijd genoeg dachten wij, die blijft nog gezellig thuis wonen. Een paar maand later zagen ze een van de laatste subsidiewoningen en kochten die. 

We gunnen jongelui die mogelijkheid ook van harte en roepen de politiek op betaalbare huur en subsidie-koopwoningen te bouwen, en banken om een hypotheek op maat te verstrekken. Naast economie studeerde onze jongste Spaans en wilde stage lopen in een Spaanstalig land. Ik vertelde haar dat ik had gehoord dat men in Spanje een aardig woordje Spaans sprak, maar dat bleek te dichtbij. Het werd vanwege studiemogelijkheden en betrekkelijke veiligheid Costa Rica. 

Na het afronden van haar studie vertrok ze, haar familie en nog studerende vriend huilend achterlatend naar het paradijsje waar ze verliefd op was geworden. Zij keek naar een woning die ze voor een habbekrats kon kopen omdat haar vriend zou overkomen. Het liep anders: het vriendje kwam en kreeg geen baan, maar heimwee. 

Dochterlief belde dat ze terugkwam en of wij in de buurt van Nieuwegein naar een huis voor haar wilden kijken, omdat zij daar en mooie baan kon krijgen. De geschiedenis herhaalt zich nu in nog ernstiger mate, want toen wij vroegen hoeveel huur ze kon betalen zei ze: ‘Pa, huren is daar geen optie! Ik kan net als zus geen huurhuis betalen en zal volgens jullie berekeningen wel moeten kopen. Kijk maar tot hoe ver je kunt gaan’. 

Goed gaon