Foto: Ben Beijer
Ben Beijer bekijkt 't anders

Ben Beijer bekijkt 't anders: Hondje vergeten?

Sinds kort loop ik regelmatig met de donkerbruine pup Jack, de grote wens van onze kleinzoontjes, en stiekem van mij. Wij hebben altijd honden gehad en dan mis je zo’n huisvriend. Een appartement is echter niet de meest ideale plaats voor een grote lobbes.

De jongens hadden in mij dus een warm pleitbezorger bij hun ouders. Er is nogal werk van gemaakt om tot een keus te komen. Een bevriend (oud) hondentrainer werd in de arm genomen om het ras te bepalen en de pup te kiezen. Op zijn advies werd het de ons onbekende Curly Coated Retriever. Waaks, maar niet scherp, buiten actief en rustig in huis. Een sterke, intelligente hond die mits goed getraind, hanteerbaar is voor de opgroeiende jongens.

Je kunt al goed zien dat het een stoere reu gaat worden met een schofthoogte boven de 70 cm. Hij kan straks zonder probleem net als onze laatste hond Roover z’n kop op tafel leggen om oogcontact te maken. De jongens krijgen thuis training van onze hondenvriend en dat werpt na drie weken al z’n vruchten af. Toen onze schoonzoon plagend richting de jongens zei; “Jack luistert perfect, daar kunnen sommige mensen hier aan tafel nog een voorbeeld aan nemen”, reageerde een van de jongens gelijk door te zeggen: "Hoor je dat opa, wat papa over u zegt?" Deze week merkte ik pas nadat hij een Bossche bol had gedraaid dat ik de opruimzakjes was vergeten. Ik ging met beschaamd gezicht weg van de plek des onheils om gelijk met de auto terug te rijden. Toen ik daar de poep oppakte hoorde ik een dame zeggen; ‘dag mijnheer, het hondje vergeten?’ en na mijn uitleg;’ zo hoort het ook’. Ik ben dat helemaal met haar eens, zeker toen ik nog diezelfde dag bij de Walmolen in de hondenstront trapte.

Goed gaon.

Meer berichten