Logo doetinchemsvizier.nl


Foto: Gerreke van den Bosch
Ben Beijer bekijkt 't anders

Stamppot

Ben Beijer bekijkt 't anders: Stamppot

Vroeger was alles overzichtelijker dacht ik nog toen wij de uitgebreide menukaart bestudeerden. Er was ook een tijd dat je bijna een NTI cursus Frans moest volgen om te weten wat er op tafel kwam. Tegenwoordig kun je in een gemiddelde stad specialiteiten uit eigen regio en minimaal tien landen eten, dat was in onze jeugd anders.

Mijn moeder was al van streek als wij blikken Nasi Goreng van Koen Visser meenamen op vakantie omdat we die makkelijk konden verwarmen voor ons tentje. Mijn vader was avontuurlijker en wilde dat ook thuis wel proberen. Hij zag sambal aan voor ketchup en nam een flinke hoeveelheid op zijn bord. De brandweer moest bijna uitrukken om de uitslaande brand te blussen.

De groente kwam van eigen land. Zondags aten we groentesoep, aardappels met doperwten en rundvlees, als toetje zelfgemaakte pudding meestal met vel. ‘s Maandags kregen we de overgebleven en indien nodig aangelengde soep en een dikke spekpannenkoek zo uit de pan. Dinsdags vaak verse worst en snijboontjes. De woensdag was gehaktdag, donderdags kregen we stamppot, en elke vrijdag vis. Dat was zo met de pastoor of Jezus zelf afgesproken begreep ik. Wij vonden gehakt en verse worst lekkerder dan rundvlees of vis weet ik nog. Ik was en ben nog steeds gek op boerenkool, speklappen in dikke jus en een stuk rookworst. Van boerenkool kon ik als kind mooi een soort Landschap maken op m’n bord waar ik dan rivieren in aanlegde van jus. Als we er piccalilly bij kregen was dat helemaal geweldig. Die was eigenlijk voor bij het (zondagse) soepvlees of gehaktballetjes die je op bord liet liggen. Ik moest daar afgelopen week aan denken, buiten was het dertig graden toen wij aan tafel gingen, prima gezelschap heerlijk eten en veel te warm voor stamppot, maar anders….

Goed gaon.

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox