Logo doetinchemsvizier.nl


Foto: Gerreke van den Bosch
Ben Beijer bekijkt 't anders

Column Ben Beijer bekijkt 't anders: Bakken

Mijn Anke gaat elke donderdagmiddag kegelen met een aantal aardige dames die ik onlangs ontmoette. Zij weten hoe ze een balletje op moeten gooien.

Voor ze vertrekt vraagt ze: "Zou je vanavond pannenkoeken willen bakken? Heb ik zo’n zin in, niemand bakt ze zo lekker als jij." Zij weet met welke maat bal ze het best kan gooien met haar slanke niet te sterke vingers en nog steeds hoe ze mij om die vingers kan winden.

De zon staat hoog aan de hemel dus stel ik voor naar het eetcafé aan de IJsselkade te gaan om de eigenaren te overtuigen nog minimaal een jaar door te gaan nu de gemeente groen licht heeft gegeven. Een paar uur later sta ik niet te bakken in de zon, maar in eigen keuken.

Dat eten bereiden heb ik niet van mijn vader, die kon alleen water koken. In onze familie werd hij ook wel ‘waterkoker’ genoemd. Hij zei vroeger dat hij een kookboek had geschreven over de verschillende mogelijkheden water te koken, maar geen uitgever had gevonden die hij warm kon maken dat meesterwerkje uit te geven. Als mijn vader al kookte paste hij op geheel eigen wijze de recepten aan. Zo kon hij bijvoorbeeld een flinke ui, zes tomaten en een mespunt zout vervangen door 2 kilo speklappen, je wist niet wat je proefde, hij zelf ook niet, eigenlijk niemand, het bleef een unieke ervaring. Zo werkte hij bijna twee jaar aan het bedenken van een nieuw soort erwtensoep voor Biafra, niet te eten. Hij had wat met arme landen, dat heeft mijn jongste broer van hem, die eet als blijk van solidariteit elke dag Griekse yoghurt.

Dan doen wij toch liever iets om de Oude IJssel bij de stad te betrekken, hapje drankje in het centrum of de IJsselkade met een lekker ijsje bij de buurman toe.

Goed gaon

Meer berichten

Shopbox