Docent Johan Schlief van Timpaan Wehl neemt afscheid. (foto: Roel Kleinpenning)
Docent Johan Schlief van Timpaan Wehl neemt afscheid. (foto: Roel Kleinpenning) (Foto: Roel Kleinpenning)

'44 jaar onderwijs zijn omgevlogen'

door Carla van der Meer

Wehl - Meester Johan Schlief neemt op 19 oktober afscheid als leerkracht bij basisschool Het Timpaan in Wehl. Hiermee komt een einde aan zijn onderwijsbaan van 44 jaar. "Het eerste dat ik ga doen, is samen met mijn vrouw een nieuw huis bouwen in het weitje naast ons huidige huis", geeft hij aan. "Het wordt een levensbestendig, modern nul-op-de-meter huis."

"Als ik terugkijk op 44 jaar in het onderwijs, dan is het een hele tijd", zegt Schlief. "Maar de tijd glipt je als los zand door de vingers." De goedlachse meester is in 1974 als leraar van start gegaan. "Ik was niet van plan om zo lang te blijven", zegt hij. "Maar het kwam er zo van."

Zijn opleiding heeft Schlief in Arnhem gedaan. "Ik ben geboren in Nieuw-Wehl en ik kon naar Doetinchem voor mijn opleiding. Dat was het dichtstbij, maar ik wilde de grote stad wel eens leren kennen. Mijn middelbare school had ik in Didam gedaan en ik was ook al wel eens in Doetinchem geweest. Arnhem was nieuw voor mij. Daar was ik nieuwsgierig naar. Ik heb in Arnhem 2 jaar havo en 3 jaar pedagogisch academie gedaan. Ik ben daar heel wijs geworden. In Arnhem heb ik een prima tijd gehad en ik heb daar goede contacten aan overgehouden. Maar ik ontdekte dat ik niet zo'n stedeling ben. Ik hou van steden om ze te bezoeken, maar niet om te wonen. Ik heb ruimte om mij heen nodig zoals een tuin en een weitje met pony's. Ik ben op een boerderij opgegroeid. Dat zit, denk ik, nog steeds een beetje in mij."

Basisonderwijs steeds leuker

Toen hij geslaagd is, ging hij werken in Wehl. "Daar heb ik in de loop van de jaren alle onderwijsgebouwen wel gehad", geeft Schlief aan. "Mijn plan was eigenlijk om er een jaar of vijf te werken. Ik had ook wat wiskundestudies gevolgd, maar het trok me toch niet om wiskundeleraar in het voortgezet onderwijs te worden. Een reden is dat het basisonderwijs steeds leuker werd. Het onderwijs ging over in andere werkvormen. De kinderen kwamen uit de schoolbanken en gingen in groepjes werken. Ook kwam er een practicumkast en gingen ze proefjes doen. Als kinderen iets mogen kiezen, dan verhoogt dat de motivatie. Kinderen van toen verschillen niet zoveel met die van nu. Ze zijn nog steeds inventief en nieuwsgierig. Ze vinden het leuk om te leren. Bepaalde pedagogische principes veranderen nooit." Hij houdt van verhalen vertellen en van geschiedenisles. "Dan vertelde ik spannende verhalen. Dat vinden de kinderen leuk. Maar ik heb, geloof ik, wel eens wat overdreven. Mijn collega die de kinderen het jaar erna lesgaf, vroeg mij: Johan, is er eigenlijk een oorlog geweest die Nederland niet gewonnen heeft?"

Al met al heeft Schlief, met zijn eigen schooltijd erbij, 60 jaar in een klaslokaal doorgebracht. "Wat dat met je doet als je de klasdeur achter je dicht doet, weet ik niet. Daar ga ik nu achter komen." Maar hij stopt niet definitief. "Met de directeur heb ik afgesproken dat hij mij mag bellen als ze omhoog zitten met inval."

Meer berichten

Shopbox