Ben Beijer kijkt uit op de Walmolen vanaf zijn appartement. (foto: Roel Kleinpenning)
Ben Beijer kijkt uit op de Walmolen vanaf zijn appartement. (foto: Roel Kleinpenning) (Foto: Roel Kleinpenning)
Ben Beijer bekijkt 't anders

Hoezo laat ?

In mijn regionale krant trok een artikel met de kop “Vroeger begin van stapavond ”, mijn aandacht. Dertigers en veertigers blijken vroeger te willen gaan stappen terwijl daar te weinig mogelijkheden voor zijn.

Er zijn veel uitgaansmogelijkheden waar het vanaf middernacht pas leuk gaat worden met vooral nóg jongere mensen. Een lieve buurvrouw zegt vaak: Ik was vannacht wakker en toen zag ik toch om drie uur nog kinderen op straat lopen, dat deden jullie vroeger toch ook niet? Als ik zeg dat ik voor donker thuis moest zijn, toen ik zes was lacht ze vriendelijk. Maar dat wij ook zo laat waren snapt ze niet.

Jonge ouders hebben een oppasprobleem als het erg laat gaat worden. Toen wij nog jong en mooi waren gingen wij in Groenlo dansen bij Zwarte Jan, een dancing met live muziek. Je kon daar vanaf een uur of negen naar toe tot in de erg kleine uurtjes. Wij hadden in onze vriendengroep niemand met de naam BOB en dus moest je gewoon zelf naar huis rijden. Vaak gingen we ook rond half elf naar Aart Snoek in Terborg, een gezellige kroeg met een goed glas en heerlijke saté.

Oppas regelen was ook toen een hele toer. Vroeger nam mijn broer Henk, de alleenstaande ome Toon als oppas. Die kreeg hulp van hun hond die niet kon blaffen, maar wel traplopen. Als je bij hen aanbelde en er reageerde niemand liep je gewoon achterom, de deur was altijd open. Je hoorde de hond dan snel naar boven lopen waar hij vanaf de overloop bang naar beneden keek. In de kamer naast de open haard zat ome Toon in de gemakkelijke stoel te slapen met naast zich een leeg glas jenever. De kinderen wisten dat ze lief moesten zijn en geen ruzie mochten maken omdat ome Toon dan wakker kon worden.

Goed gaon

Meer berichten