Ben Beijer kijkt uit op de Walmolen vanaf zijn appartement. (foto: Roel Kleinpenning)
Ben Beijer kijkt uit op de Walmolen vanaf zijn appartement. (foto: Roel Kleinpenning) (Foto: Roel Kleinpenning)
Ben Beijer bekijkt 't anders

Ben Beijer bekijkt 't anders: Andere tijden

Een paar week geleden schreef ik over hangplekken van toen en nu. Woensdagavond werd ik daar na een optreden bij: ‘De Vijverberg geet plat’ op aangesproken.

Ik herkende de leeftijdgenoot eerst niet tot hij zei, ook een van die hangjongeren van toen te zijn geweest. Hij vertelde ‘vol vuur’ over de door mij vergeten brand in de eerste patattent van Gaanderen aan de Rijksweg; onze hangplek. De patatbaas was gezegend met een bescheiden hazelip en leed daar net als Jan jaap van de Wal niet onder.

Andere tijden waren dat. Aardappels werden met de hand geschild in zo’n grote zinken wasteil. Meestal moesten hun kinderen op vrijdag al in bad omdat ze zaterdags de teil nodig hadden voor de patat in het weekend. Mijn hanggenoot van toen kon het zich nog goed herinneren en imiteerde de patatbaas met licht spraakgebrek prachtig: “Moet je p’tat met mayo of piccenlilly. En jij een knoket of een nakworst?‘

We moesten er nog om lachen, Alles was overzichtelijker vroeger, maandag wasdag, woensdag gehaktdag, (dan hing er een bordje aan de achterdeur van de slager met; ‘vandaag geen vellen’), zaterdags in de wasteil of later naar het badhuis.

Bijna ieder gezin had zo’n wasteil als de patatman alleen hoefden daar geen aardappels in. We spraken ook nog over de prachtige sportauto die een plaatsgenoot toen had. Iedereen wilde wel zo’n auto, maar ja, goed voorbeeld moest je maar kunnen volgen. Deed mij denken aan een verhaal dat een BN’er probeerde een flinke korting te ritselen. Bij de importeur van een klasse merk kwam de vraag wat men er voor over zou hebben als Gordon in een cabrio van hun merk zou gaan rijden.

De importeur mailde de dealer of die snel wilde informeren wat het zou gaan kosten om dat te voorkomen. Andere tijden.

Goed gaon.

Meer berichten