Paul Hermsen. (foto: Roel Kleinpenning)
Paul Hermsen. (foto: Roel Kleinpenning) (Foto: Roel Kleinpenning)

Moeder en een ongewone zoon

Doetinchem - De debuutroman 'Ja, maar…' van Paul Harmsen gaat over het leven van zijn moeder en dat van een ietwat ongewone zoon, zijn eigen leven. "Maar het gaat ook over de waarheid en wat die waarheid is", zegt Harmsen. "Iedereen heeft zijn eigen interpretatie van gebeurtenissen. De vraag is: wat is de waarheid?"

door Carla van der Meer – De roman van Harmsen is gebaseerd op dagboeken van zijn moeder en op ervaringen in zijn eigen leven. "Er gebeurde het een en ander in de jeugd van mijn moeder", zegt Harmsen. "Er is een aangenomen kind, en ze heeft haar twijfels van wie dat kind is. Wat is de waarheid?" Harmsen heeft in het boek namen en straatnamen veranderd. "Het is mijn waarheid die ik heb beschreven", legt hij uit. "Want wat zijn herinneringen en wat is fantasie?"

'Ja, maar…' werd op 18 maart in Amsterdam gepresenteerd op de dag dat zijn moeder 93 jaar zou zijn geworden. André van Duin mocht als 'meest bekende Nederlander' het eerste exemplaar in ontvangst nemen. Harmsen kent Van Duin uit de tijd dat hij als stylist voor televisie en theater werkte.

Haren blijven haren

Harmsen is bijna 59 jaar geleden in Doetinchem geboren. Hij heeft zijn jeugd aan de Zuivelweg doorgebracht. Hij ging naar de Liduina school en de Willibrord Mavo. "Vroeger had ik een hele bos haar en werd model bij een kapper aan de Varsseveldseweg", vertelt hij. "Ik bleek ook het knippen in mijn vingers te hebben. Bij toeval ben ik kapper geworden. Op mijn drieëntwintigste ben ik uit de kast gekomen en naar Amsterdam verhuisd. Daar was ik ook kapper. Maar na drie maanden dacht ik: of het nu Doetinchem of Amsterdam is, haren blijven haren. Ik besloot om naar de kunstacademie te gaan en via via kwam ik bij Joop van den Ende terecht. Televisie-styling bleek heel geschikt voor mij."

Frankrijk

Maar al het succes werd hem op een gegeven moment teveel en in 2014 verhuisde hij met zijn man John Ruigrok naar Frankrijk. Daar hebben ze nu een weekendrestaurant en twee gîtes. "Ik schreef een nieuwsbrief en ontdekte een voor mij heel nieuwe kunstvorm. Nooit gedacht dat een briefje zou uitgroeien tot zo'n boek."

De moeder van Harmsen komt uit Utrecht. "Ze wilde altijd non worden", vertelt hij. "In 1949 overleed haar vader en als oudste moest ze voor het gezin zorgen." Zijn moeder ontmoette zijn vader tijdens een fietstocht met een vriendin door de Achterhoek. "Op het plein bij de kerk in Kilder kwamen ze elkaar tegen. Ze gingen in Doetinchem wonen, maar mijn moeder bleef Utrechtse. Mijn moeder stortte in na het plotselinge overlijden van mijn vader. Om rust te vinden, ging ze naar het klooster, maar dat werkte averechts. Ze kwam bij een groepstherapie terecht. Daar schreef ze alles van zich af in een dagboek. De wereld is veel mooier als je niet meteen een oordeel hebt. Het een is niet beter dan het ander."

Meer berichten