Ben Beijer kijkt uit op de Walmolen vanaf zijn appartement. (foto: Roel Kleinpenning)
Ben Beijer kijkt uit op de Walmolen vanaf zijn appartement. (foto: Roel Kleinpenning) (Foto: Roel Kleinpenning)

Sarah

Even wennen, onze oudste dochter heeft Sarah gezien. Sarah is een spellingsvariant op Sara, met de betekenis “Vorstin”. Allemaal leuk en aardig, zo’n omschrijving maar bij de naamkeuze dacht ik echt niet aan een vorstin. Vorstin Juliana was meer het moederlijke of omatype. Nee bij haar naamkeuze dacht ik aan Brigitte Bardot, vorstin van het witte doek in die tijd. Het werd Brigitte en haar initialen werden dus ook B.B.

Toen zij nog geen uur oud was dacht ik al niet meer aan de vorstin van het witte doek, omdat onze vorstin veel mooier was. Een eerste kind beheerst je hele bestaan.

Zij werd medio mei 1969 geboren tijdens de bezetting van het Maagdenhuis. Er zijn dus wel overeenkomsten, maar om misverstanden te voorkomen is het goed te weten dat het Maagdenhuis in Amsterdam anders dan het maagdenhuis in Terborg waar wij toen woonden het bestuurlijk centrum van de Hoofdstaduniversiteit was. Dat even wennen komt omdat wij niet het gevoel hebben ouders te zijn van een dochter die al 50 is.

Komt door haar uitstraling en omdat wij ons niet oud voelen. Dat gevoel komt een beetje als ik met de kleinzoons voetbal en ik wat vaker dan één keer rust wil per potje. Ik kies er steeds vaker voor doelman te zijn, liefst vliegende kiep. Hoewel dat vliegen meer fladderen aan het worden is volgens de jongens. Ze houden rekening met me, want ik hoor Bas tegen Thijs fluisteren: 'Je moet opa ook een goal laten maken anders is het niet leuk'. En tegen mij: 'opa je kunt best goed voetballen', terwijl Thijs gelijk aanvult; ‘voor je leeftijd’.

Overigens zag ik laatst een Abraham tekst: 'Hij is 50, voelt zich 18 met 32 jaar extra levenservaring'. Aangevuld met kleine letters; 'Abraham weet nu waar je de mosterd en de illusie haalt'.

Goed gaon.

Meer berichten