Pieter van Dijk met de handpop uit het stuk 'Kwijt'. (foto: Roel Kleinpenning)
Pieter van Dijk met de handpop uit het stuk 'Kwijt'. (foto: Roel Kleinpenning) (Foto: Roel Kleinpenning)

'Herkenbaarheid dementie vergroten'

Doetinchem - Theatermaker Pieter van Dijk is bezig met het maken van een theaterstuk over dementie, met als werktitel 'Kwijt'. Doel hiervan is de herkenbaarheid van dementie te vergroten. "Laten we het er eens over hebben."

door Hans Hissink

Na het uitkomen van haar boeken vroeg Ria Tuenter aan Van Dijk of hij een theaterstuk wilde maken over dementie. De verhalenbundels met de titels 'Mam raakt kwijt' en 'Kusje voor Popje' geven een inkijkje in de belevingswereld van haar inmiddels overleden moeder met dementie. "Na het lezen ben ik me gaan verdiepen in de materie. Ik werd gefascineerd door het onderwerp, dat je de grip verliest op de wereld, dat je mensen niet meer herkent, dat er geen kaders meer zijn. Ik wilde daar iets mee", legt Van Dijk uit.

Herkenbaar

Ria Tuenter vindt het geweldig dat Van Dijk een theaterstuk wil maken over haar ervaringen met haar moeder met dementie. Tuenter geeft lezingen over dementie, samen met Joyce de Schepper, redacteur van haar boeken. "We bieden een afwisselend programma, we gaan in op wat het betekent als iemand in je omgeving met dementie te maken heeft en ik maak mensen deelgenoot van mijn eigen persoonlijke ervaring. Tijdens de lezing laten we korte filmpjes zien en Pieter kan één of meerdere scenes spelen, gebaseerd op mijn verhalen. Het theaterelement voegt écht iets toe aan de lezingen. Het is herkenbaar en maakt veel los bij de bezoekers."

Van Dijk had er in eerste instantie geen beeld van hoe hij het theaterstuk wilde vormgeven. "Ik ben begonnen met het lezen van de boeken en daarna gaan schrijven. De boeken van Ria zijn voor mij de inspiratiebron. Het gaat over verlies en kwijtraken en ik kom mijzelf daar ook wel eens in tegen, ik voel dan angst en spanning."
De scenes werden door Pieter van Dijk voor het eerst gespeeld bij Ria Tuenter thuis. In de solovoorstelling wordt mam vormgegeven door een handpop. Van Dijk speelt de rol van zoon Kees. "Ik kende het script, ik kende Pieter, ik had de pop al gezien en toch werd ik heel emotioneel. Het was net of mijn moeder weer in de kamer stond," vertelt de Varsseveldse met een glinstering in haar ogen.

Met het theaterstuk wil Van Dijk een doel bereiken. "Hiermee wil ik de herkenbaarheid van dementie vergroten. De drempel proberen weg te halen richting mensen met dementie om zodoende gemakkelijker in contact te komen. Hoe herken je dementie en hoe benader je deze mensen. Het moet gewoon een mooie voorstelling worden die raakt, die zeer doet, maar waar je ook om kunt lachen. Meer onder het mom van 'laten we het er eens over hebben'."

De afgelopen jaren hebben Ria en Joyce diverse avonden verzorgd rondom het thema dementie. Onder meer voor mantelzorgers, in welzijnsinstellingen, zorgcentra en bibliotheken.

mamraaktkwijt.nl

Meer berichten