Ben Beijer kijkt uit op de Walmolen vanaf zijn appartement. (foto: Roel Kleinpenning)
Ben Beijer kijkt uit op de Walmolen vanaf zijn appartement. (foto: Roel Kleinpenning) (Foto: Roel Kleinpenning)
Ben Beijer bekijkt 't anders

Kiezen of delen?

Er heerst grote onrust bij vrijwilligers en gebruikers van ’t Brewinc over het voortbestaan van hun ontmoetingspunt. Was het credo van de gemeente jaren geleden: ‘Iedereen doet mee’, anno 2019 ziet de werkelijk er anders uit.

Sinds 2011 wordt het senioren ontmoetingspunt gerund door 50 vrijwilligers en maandelijks nemen ruim 2.000 senioren deel aan verschillende activiteiten. Tot mijn verbazing lees ik in het Gemeentestuk ‘Keuzerichtingen Huisvesting Senioren’ dat de gemeente onderzoekt of men senioren elders kan huisvesten (lees: spreiden).

Dat de politiek weinig notie heeft van de functie van het ontmoetingspunt blijkt verder als ik lees dat een ontmoetingscentrum gecombineerd kan worden met huisvesting van stadskamer en buurtplein.

Deze gebruikers hebben echter geen hulpvraag, zij willen leeftijdgenoten ontmoeten. Het gebouw zal door het Stadsmuseum, bibliotheek en stadskamer gebruikt gaan worden. Staat die prachtige voorziening ’s avonds dus leeg en moet het Stadsmuseum het historische postkantoor verlaten. Tot groot ongenoegen van alle betrokkenen zijn er zonder overleg al plannen hoe de ruimtes te verbouwen (bezuinigen mogen wat kosten). “Iedereen doet dus niet meer mee.“

De tijd leek voorbij dat men bepaalde wat goed voor ‘ouderen’ was. De zelfredzaamheid van senioren van nu wordt volledig genegeerd. Bij de verkiezingen ziet men hen pas weer voor vol aan. Ter lering en…

Een raadslid is ook maar een mens en overlijdt. De ‘volksvertegenwoordiger’ klopt aan de hemelpoort en krijgt de vraag of er voor de hemel of hel gekozen zal worden. Het raadslid kijkt in de hel en ziet vrolijke mensen met een glaasje en hapjes. Vervolgens wordt de hemel bekeken, aardige mensen aan de koffie met cake. Het raadslid kiest dus voor de hel en als men daar even later naar binnen zweeft, is er geen aardigheid meer te ontdekken. Hoe kan dit, vraagt de volksvertegenwoordiger boos. Het antwoord is: wat u net zag was vóór het kiezen, zo ziet het er nu uit.

Goed gaon.

Meer berichten