Ben Beijer kijkt uit op de Walmolen vanaf zijn appartement. (foto: Roel Kleinpenning)
Ben Beijer kijkt uit op de Walmolen vanaf zijn appartement. (foto: Roel Kleinpenning) (Foto: Roel Kleinpenning)
Ben Beijer bekijkt 't anders

Ben Beijer bekijkt 't anders: Vrijheid

Pas geleden las ik een artikel over de herdenkingsfeesten in verband met het feit dat we 75 jaar geleden bevrijd zijn. Die golf aan herdenkingen en feesten zal zich volgend jaar in onze regio manifesteren. Bijna dagelijks lees of hoor je erover met het gevaar dat we het gewoon gaan vinden dat we al een mensenleven lang in vrijheid leven.

Aangezien ik in 1943 geboren ben, kan ik mij de gaten tussen de huizenblokken goed herinneren waar bommen waren gevallen. Als kind schrok ik van elke knal, blijkbaar overgehouden aan de angst voor de bommen en het kruipen naar de kelder.

Van een tante kreeg ik jaren later een Engelse reep witte chocola terwijl die nog helemaal niet bestonden. Mijn vader vertelde me dat die tante nogal ‘zuinig’ was en die repen inmiddels zo oud waren dat ze wit waren uitgeslagen.

Onze regio gaat 75 jaar leven in vrijheid vieren met onze buren van net over de grens. Kan dat wel? Ik ben blij dat het met de huidige en dus onschuldige generatie weer kan. 4 mei herdenken wij de slachtoffers en 5 mei de bevrijding. Onze oosterburen blijven dan uit respect weg. Het later samen vieren dat we in vrijheid leven is nu juist datgeen waar zoveel mensen hun leven voor gegeven hebben. In de grensstreek gaan we anders met elkaar om dan in de Randstad, wij zijn elkaars buren. We kunnen weer om en met elkaar lachen. Dat merkte ik toen ik in Emmerich was in verband met een bespreking voor die viering en vertelde over heldendaden van een oud-plaatsgenoot. De vader van café /zaalhouder Arts uit Gaanderen pakte ’s nachts z’n fiets om richting de Slangenburg te fietsen om piloten te helpen uit een neergehaald Brits vliegtuig. Duitse soldaten riepen: "Halt oder wir schiessen". Opa Arts reed gewoon door en riep in zijn beste Duits: “ Das dürfen Sie nicht, Ich bin Arts”. Goed gaon.

Meer berichten