Lezers schrijven: Senioren Ontmoetingspunt

Mijn moeder had haar roots in het land van Jan Siebelink. Ja, ja, die van dat bed violen. Vooral zij heeft ons ook op basis van dat beginsel opgevoed.

“Eert uw vader en uw moeder” stond hoog in haar vaandel. In algemene zin leerde ze ons dat je respect voor de ouderen binnen de samenleving behoort te hebben. Het “Eert hen die over U gesteld zijn” was ook een van haar lijfspreuken. Daarmee leerde ze ons op te kijken tegen de mensen, “die over ons gesteld” waren. De directeur, de dominee, de dokter, de wethouder, de burgermeester. We hebben het allemaal tot op hoge leeftijd volgehouden en in bepaalde kringen in Doetinchem wordt dat nog steeds als juist gezien. Althans op zondag. En daar blijft het dan bij want door de weeks lijkt “het slijk der aarde”, ook zoiets dat vaak werd genoemd, het van de voornoemde mooie spreuken te winnen. Dan is slijk plotseling geen slijk meer maar iets dat zwaarder weegt dan het welzijn en het met respect behandelen van de ouderen. Dit maakt het wel erg moeilijk om respect te blijven opbrengen voor “hen die over ons gesteld” zijn. Dat geldt niet alleen voor de ouderen van het Senioren Ontmoetingspunt, dat geldt voor alle lagen van de maatschappij. Er is geen respect meer. Hoe zou dat toch komen? Zou het kunnen zijn dat je respect moet verdienen? Dat macht heel iets anders is dan gezag? Ik wens hen “die over ons gesteld zijn” veel wijsheid ten aanzien van het Senioren Ontmoetingspunt.

Melchior Collignon

Meer berichten