<p>Monique (links) thuis bij Elver, samen met haar vader en moeder, Eddie en Hennie Putman in Doetinchem. (foto Roel Kleinpenning)</p>

Monique (links) thuis bij Elver, samen met haar vader en moeder, Eddie en Hennie Putman in Doetinchem. (foto Roel Kleinpenning)

(Foto: Roel Kleinpenning )

'Ik voel me machteloos en hulpeloos'

  Nieuwsflits

Doetinchem - Veel beroepssectoren zijn al belicht wat betreft de ellende die corona veroorzaakt. De vrijwillige sector lijkt wat onderbelicht. Net als de mensen die een beperking hebben. Daar is het leed niet minder groot.

door Hans Hissink

DOETINCHEM - Eddie en Hennie Putman uit Doetinchem doen vanaf 1996 bij diverse organisaties vrijwilligerswerkzaamheden. Daarnaast waren zij mantelzorger voor hun dochter Monique die het Coffin-Siris syndroom heeft, een zeldzame aandoening waarbij kinderen een ontwikkelingsachterstand hebben in combinatie met enkele uiterlijke kenmerken.

Activiteiten vielen weg

Monique woont bij Elver, waar haar ouders tot maart dit jaar vrijwilligerswerk deden. Vader Eddie de ene week drie dagdelen, de andere vier en moeder Hennie twee dagdelen per week. “Toen kwam corona. Heel jammer. Vooral omdat op hetzelfde moment Monique in het nieuwe Elver onderkomen aan de Dr. Blomstraat in Wehl ging wonen. Tot 1 juli konden wij niet naar haar toe. Ze heeft het ontzettend goed bij ‘de moeders’ van Elver, maar toch is het een raar gevoel. Activiteiten vielen ook weg door de coronamaatregelen.” Dit ondervond Eddie zelf ook. “Ik maakte dan fietstochtjes met de duofiets. Dat deed ik met bewoners die bijvoorbeeld niet kunnen praten. Voor hen vallen door de coronamaatregelen bepaalde activiteiten weg waar zij ontzettend veel plezier aan beleven. Dat geeft meer druk bij de verzorgers.” Eddie en Hennie hopen dat de coronamaatregelen gauw versoepeld worden. “Als ik de glimlach zie wanneer ik met iemand op de duofiets zit, dan is mijn dag goed.”

Machteloos

Inge Peek woont in Doetinchem en is doof geboren. Zij heeft er last van dat mensen geen doorzichtige mondkapjes dragen en het liplezen daardoor onmogelijk wordt gemaakt. “Soms maak ik gebruik van gebarentaal om duidelijk te maken wat ik wil of bedoel, maar het liplezen helpt mij daar veel beter bij. Ik voel me machteloos en hulpeloos. Dat geeft stress en maakt mij heel onzeker waardoor ik de laatste tijd heel erg slecht slaap.”
Inge vindt dat het kabinet te weinig rekening houdt met doven en slechthorenden. Op de website van het RIVM staat dat mensen met een beperking of chronische ziekte uitgezonderd worden van het dringende advies om een mondkapje te dragen. “Ik ken veel doven en slechthorenden en heb veel contact met hen. Zij zijn erg boos, verdrietig en onzeker en balen enorm. Er worden namelijk wel boetes uitgedeeld ondanks dat het RIVM anders omschrijft op hun website.”

Er wordt te weinig respect getoond, merkt Inge op. “Ik heb op mijn mondkapje een tekentje staan dat ik doof ben. Aan winkeliers vraag ik of zij hun mondkapje even af willen doen, maar dat weigeren ze.” Zij heeft een hele simpele tip. “Draag doorzichtige mondkapjes. Het is ideaal voor doven en slechthorenden. Zij kunnen dan gewoon liplezen.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden