<p>Mark (links) en Henk Melgert, Superboeren in hart en nieren, missen De Graafschap en De Vijverberg. (foto: Roel Kleinpenning)</p>

Mark (links) en Henk Melgert, Superboeren in hart en nieren, missen De Graafschap en De Vijverberg. (foto: Roel Kleinpenning)

(Foto: Roel Kleinpenning )

‘Eerst gezondheid, dan pas voetbal’

  Nieuwsflits

Doetinchem - Door corona missen we een heleboel dingen. Sommige daarvan missen we heel erg. Voor de één zal dat het sporten zijn, voor de ander het shoppen of het biertje in de kroeg. Maar er zijn ook mensen die heel iets anders moeten ontberen in deze tijd. “Ik mis mijn tweede thuis.”

door Hans Hissink

Vader en zoon Melgert, Henk (70) en Mark (40), ondergaan de coronaperiode en de richtlijnen op dezelfde manier als de meeste ander mensen. “Absoluut. De gezondheid is het allerbelangrijkste. Maar wat mis ik De Graafschap,” vertelt Mark. “Als klein kind al ging ik met mijn vader af en toe mee naar De Vijverberg. Dat deed ik vooral voor de chips en het zakje snoep. In 1994 had ik mijn eerste seizoenskaart.”

Huntelaar

Vader Henk komt al 42 jaar bij De Graafschap. “Ik ben 32 jaar vrijwilliger geweest bij de club en heb daar van alles gedaan. Het beheer van het complex op Sportpark Zuid, waar de jeugd van De Graafschap toen speelde, was een mooie tijd. Klaas Jan Huntelaar speelde er toen. Dat was een rotzak, hij liet altijd de ballen leeglopen.”

Voor beiden is het een groot gemis om al een hele tijd niet meer naar De Vijverberg te mogen gaan. “De Graafschap is een onderdeel van mijn leven geworden. Toen ik mijn vriendin Jorieke leerde kennen, heb ik dat ook duidelijk aangegeven. Dat was wel een dingetje,” verklapt Mark. Voor vader Henk is dat niet anders. “De Graafschap is mijn tweede thuis. Ik heb er zoveel meegemaakt als vrijwilliger.”

“De club is mijn uitlaatklep, die is weg nu”

“De club is mijn uitlaatklep, die is weg nu. Af en toe fiets ik naar het stadion, even naar de kantine waar Ben Roelofs (vrijwilliger supportersvereniging, red.) dan bezig is. Dat heb ik gewoon nodig. Dan krijg je wel even dat fijne gevoel, maar het is toch anders. Ik heb niet de illusie dat we dit seizoen nog in het stadion komen, maar in september zijn we weer aanwezig bij de start van het nieuwe seizoen,” spreekt Mark hoopvol uit.

Wel emotie

Henk mist het stadion en de club ook. “Het gemis is groot, maar omdat ik vanwege mijn gesteldheid toch wel bang ben voor corona, heb ik er geen moeite mee dat het stadion leeg is. De gezondheid gaat voor. Ik ben al blij dat de wedstrijden op tv worden uitgezonden. De emotie is er echt wel hoor. Ik houd mijn mond niet dicht als bijvoorbeeld de keeper een fout maakt.”
“Ik merk nu pas dat een sociaal iets als voetbal gewoon nodig is. Sommige mensen zullen denken ‘het is maar voetbal’, maar voor mij en vele anderen is het heel essentieel. Contact met vrienden in het stadion, de adrenaline, het ritueel rondom de wedstrijd en vooral de sfeer,” geeft Mark toe.
Vader en zoon Melgert spreken beiden dezelfde wens uit. “Hopelijk zijn we op korte termijn van het virus af, blijven we gezond en kunnen we snel weer naar het stadion. Maar als je het rationeel bekijkt, dan is gezondheid het allerbelangrijkste. Als dat goed gaat, dan komt daarna het voetbal pas.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden