Telefoon
Hier in de buurte kregen de earste leu telefoon in 1917. D'r kwam een hulppostkantoor met ne 'centrale' der in. Aj dus an den telefoon dreaien kreeg i'j den man. Goeien morgen, zea den, wee woj hebben? Nou, gef mi'j Dr. Manschot effen. Zo, hej zeekte dan? Och, de olde baas is neet best in order. Noh, wi'j zölt zee'n! En aj dan geluk hadden kreeg i'j effen later den dokter an'n telefoon.
Dat genk gezellig zo. Den man worden soms op de visite neuget umdat hee altied zo fijn de verbindingen klaor maken. Sundsdien ister, net as met alles, völle veranderd. Met hölpe van de bowen uns zwevende satelieten kriewe zo verbinding met de hele wald. Vrogger ton mien nichte nog in Indië was bellen dee ear mooder wal is op, met de Karstdaage of zo. Dan konnen ze nog is effen met mekare praoten. Moor ut gesprek worden earste an e'kondigt per breef en i'j mochten ne helen zet wachten veur daj verbinding hadden.
Mi'j vertellen is ne man dee an't wark was e'west in China dat ziene vrouwe um zo op ut wark had op e'belt en dat ze klaor en helder vver kwam met ear Gs-emmet je. 't Kan wonder gaon. Joh, dee GSM. Peter van Straten had is ne mooie tekening in unze krante staon waorop ne rillerigen man an de kante van ut water ston op te bellen. "Ik ga nu even zwemmen", zea hee, "dus ik ben vijf minuten niet bereikbaar" Dat zwömmen gaf dus neet völle en toch wasse bange iets mis te lopen. Jao, door wordt heel wat af e'belt. Laatst ston ne vrouwe an de kassa van ne supermarkt, ton ston ze onder 't afreakenen nog gezellig te bellen met 'n ander. De kassière worden der deur af e'leid en dee vroog zodoonde vrendelijk of ze astebleef argens anders wol bellen. De dame was der ok nog gepikeerd deur.
A'k gewoon deur de winkelstraote lope stoot of lopet de leu met riesten te bellen. Laatst Iepen der twee naost mekare en dee belden beide. Ik kreege ut idee dat ze mekare opbellen. Hoo hewwe der vrogger toch met e'daone? Iedereene hef haoste zo'n dinge, de kindere ieders eene, vader, hef der eene veur onderweg, mooder hef der soms ok nog eene umme neet achter te blieven. Ne boer hier in de buurte bellen op zondagmorgen zien 'n naober op of den urn kon helpen ne koo melk maken. Den hef dat dinge altied in de taske, zegge, offe op 't land is of in de varkensschuure, i'j kriegt um dadelijk an'n telefoon. Den morgen ok onmiddellijk: Ja, met Bennie.....Maor Bennie kon um moeilijk helpen den dag, hee zat met vrouw en kindere gezellig bi'j Paries in 't Wald Disney-centrum.
Unzen timmerman vertellen is datte met 'n gewonen telefoon wal's de vrouwe vroog of ze um neet op den GSM wol opbellen want hee kon dat dinge nargens wear vinden. Ton de vrouwe bellen klonk ut gerinkel argens onder de krullen weg en hee had um wear. Jao, soms leidt ut tot koddige momenten. Wi'j zotten laatst argens gezellig koffie te drinken ton'n telefoon ging. Mooder de vrouwe spronk nao'n telefoon en naodat ze zich an e'kondigt hadde, zea ze: o, gunst neo, der is niks. Oh, den natuurlijk! En ton rennen ze nao'n GSM den op ut aanrecht lag. Moor door zat ok gin muziek in. Oh dan den natuurlijk, ton rennen ze nao de vensterbanke want door lag der ok nog eene tussen de geraniums. Ok niks. Endelijke kreeg ze in de gaten dat 'n zönne ok nog zo'n dinge hadde in'n reangejas in'n gank en den rinkeln. Good völle telefoons dat is gezellig. Moor kom, de vrouwe belt nao bvven dat ze de koffie gaar hef.