Hardlopen

In mijn vrije tijd trek ik er graag even op uit. Een wandeling door onze prachtige Achterhoekse natuur. Dat doet een mens goed. Of een uurtje hardlopen. De temperatuur was een behaaglijke 20 graden. Geen zon. Een mooie gelegenheid om de benen te strekken voor een rondje Barlo. Om mijzelf niet voorbij te rennen mag de hartslagmeter het tempo bepalen. Hartlopen dus. Iedere kilometer hoor ik de afstand, gemiddelde snelheid én de hartslag. 

Na de eerste kilometer ligt de hartslag goed op schema. Maar bij kilometer twee breekt ineens de zon stevig door en loopt de stoffige zandweg gluiperig op. De hartslag stijgt. Even terugschakelen, tempo lager. Dat is geen teken van zwakte maar reageren op de situatie. Ik vind het een mooi beeld voor het omgaan met de zorgen en bergen in ons leven. Soms is langzamer gezonder! Als er dingen gebeuren waarover we ons heel druk om maken: de hartslag gaat flink omhoog! Goed om dan even te bedenken: als je hartslag de hoogte inschiet kun je soms beter een stapje terug doen.

Bij het openluchttheater in Barlo (kilometer 4) hoor ik in mijn oortjes muziek. Van Neal Morse (Momentum, live 2007) met woorden over de profeet Ezechiël. Hij ziet een dal van dorre doodsbeenderen en vraagt zich af of hier leven mogelijk is? Ondertussen stuift ook bij mij het zand rond mijn voeten en is alles dor en droog. De muziek gaat verder: dor, droog, doods? Voor God is alles mogelijk. Het is een bemoedigende gedachte die mij wat extra lucht geeft. Is dat wat mensen bedoelen met de uitdrukking ‘de geest krijgen’? Het voelt een beetje dat ik niet langer alleen loop en de volgende kilometers is het alsof ik de wind in de rug heb. Hardlopen met het hart: hartlopen.

Na een uurtje ben ik, stoffig en moe maar voldaan, weer bij het vertrekpunt. En een les wijzer: luister naar je hart! Laat geloven nu ook gaan over luisteren met hart en ziel. Hart hebben voor mensen én voor Gods wereld; de schepping. Hart ook voor de Eeuwige zelf, die ons door Jezus zijn hart getoond heeft. Daarover gaat het in de kerk. Luisteren met het hart. Ik kan het iedereen aanraden. Goed voor de gezondheid. Geestelijk en lichamelijk. Wie trekt de stoute schoenen aan?!