Rietje van Lohuizen
MaatschappijRietje van Lohuizen: 12 augustus 1929 – 22 oktober 2025.
Afgelopen week op woensdag 22 oktober 2025 is Rietje van Lohuizen op ruim 96-jarige leeftijd overleden. Samen met haar man Cees is haar naam onlosmakelijk verbonden met onze club, zwemvereniging de Nieuwe Doetinchemse Dolfijn (NDD).
In 1965 kwam de familie van Lohuizen (man, vrouw en drie dochters) in Doetinchem wonen. De Van Lohuizens waren vanaf die tijd de ‘grote motor’ achter het zwemmen en het trainen bij de club. In die eerste jaren is Cees nog een tijd voorzitter geweest en Rietje was trainster, deed het wedstrijdsecretariaat en vertegenwoordigde de zwemafdeling in het bestuur.
In 1972 opende de gemeente onder de Gemeentelijke Scholengemeenschap Doetinchem (nu Houtkamp College) een instructiebadje. Daardoor kon er ook in de winter meerdere malen per week worden getraind door de selectie. Daarnaast ging de zwemselectie ook nog naar omliggende overdekte baden om te trainen en ervaring in een 25-meter bad op te doen.
De resultaten van de zwemmers gingen, door het steeds meer trainen, er natuurlijk behoorlijk op vooruit. De echte stap voorwaarts kwam nadat het zwembad Rozengaarde in januari 1977 werd geopend. De tijden van alle zwemmers gingen met grote sprongen vooruit. Rietje met al haar inzet was daar, dat kan zondermeer gesteld worden, met name verantwoordelijk voor.
Ze was hoofdtrainster, zat in het bestuur en deed ook nog het wedstrijdsecretariaat.
Daarnaast behaalde ze in die periode als een van de weinige vrouwelijke trainsters (in die tijd) het A- en B-trainersdiploma. Door de prestaties van de zwemafdeling ging de club steeds meer meetellen in de zwemwereld. Eind jaren ‘70 braken er twee echte talenten door (zonder alle andere zwemmers te kort te doen): Desi en Richard Reijers. Hoewel Richard zeker zoveel talent als zijn zus had, was het toch Desi die nationaal en internationaal doorbrak.
1984 werd een bewogen jaar. Desi mocht naar de Olympische Spelen in LA en won daar zilver met de 4x100 vrijeslag estafette. Een superprestatie waarvoor Desi nog altijd de credits bij Rietje neerlegt. Dit werd echter ook het jaar waarin er onrust ontstond met betrekking tot het zwemwater. Dit resulteerde uiteindelijk in een breuk en er kwam een nieuwe zwemvereniging in Doetinchem bij: NDZ’85.
Rietje werd bij de nieuwe club hoofdcoach en behaalde nog menig succes met nieuwe pupillen. Begin jaren ‘90 werd het steeds moeilijker om twee zwemverenigingen in Doetinchem in stand te houden. In 1992 was de fusie een feit, beide verenigingen gingen met hun rechten, plichten en historie op in één vereniging met de naam Nieuwe Doetinchemse Dolfijn (NDD).
Voor Rietje was dit aanleiding om te stoppen met haar trainerschap. Althans daar leek het op. Kort daarna werd ze gevraagd om trainster/coach bij de de ‘buren’ uit Aalten te worden, zwemvereniging Natare. Ze heeft dat met veel plezier en ook succes gedaan tot begin 2002. Toen stopte ze definitief, om de mantelzorg voor haar man Cees op zich te nemen. In diezelfde periode (1993-2002) combineerde ze haar trainer-/coachschap met het les geven aan een groep Turkse dames. Uit de verhalen van de dames kwam het beeld naar voren dat we al zo goed van haar kenden: spontaan, vrolijk, streng, kundig en principieel. Karaktertrekken om trots op te zijn, maar die ook wel eens in de weg konden zitten.
Zelf ben ik één van die pupillen van het eerste uur en kijk met trots en warmte terug op de tijd dat ik bij de vereniging ben gekomen en onder leiding van Rietje jarenlang heb getraind. Ik heb er ongelofelijk veel plezier aan beleefd en het heeft mij heel veel opgeleverd. Mede dankzij haar, dat durf ik wel te zeggen, heb ik nog steeds een fijne plek bij de club. En dat al ruim 56 jaar.
En verder? De breuk in 1984 was voor haar een zwarte bladzijde, waaraan zij een gevoel van onrecht heeft overgehouden. Toen in 2009 NDD 75 jaar bestond, wilde ze in eerste instantie niet naar de viering komen. Toch heeft ze die stap gezet, de teleurstelling aan de kant gezet en is er gewoon bij geweest. Precies zoals past bij haar karakter.
Haar mooiste momenten? De carrière van Desi en het Bondstrainerschap benoemde ze zelf.
In 2019 hebben Annelies Tijdink en ik een koninklijke onderscheiding voor haar aangevraagd. Vanzelfsprekend heeft ze die gekregen. Het was een enorme verrassing voor haar en ze was er heel trots op. In al de jaren ben ik haar blijven opzoeken en ondanks haar hoge leeftijd bleef ze tot het allerlaatst geïnteresseerd in alles en zeker ook in de vereniging.
Voor mij leek het alsof ze het eeuwige leven zou hebben. We hebben in ieder geval allemaal fijne en mooie herinneringen aan haar en ze heeft een bijdrage geleverd aan wie we zijn en zijn geworden. Ik denk dat ik namens al haar oud-pupillen spreek.
René Bakker, oud-pupil van Rietje en oud-voorzitter van de Nieuwe Doetinchemse Dolfijn