
Na twaalf jaar wet-houderschap geworteld in Doetinchem
Ingrid Lambregts draagt portefeuille over
DOETINCHEM - Toen Ingrid Lambregts (63) in 2014 op uitnodiging van de lokale CDA-afdeling naar Doetinchem kwam vanuit haar woonplaats Ronde Venen had ze nog geen goed beeld van wat haar te wachten stond. Ze werd wethouder in een moeilijke tijd, met de nasleep van de kredietcrisis en de krimpstatus voor de Achterhoek. Dat het aardig lukte bleek al na de eerste termijn. Met Ingrid als lijsttrekker kwam het CDA in 2018 als winnaar van de raadsverkiezingen uit de bus.
Door Bert Vinkenborg
Vanaf 2014 woont ze in Doetinchem; eerst in een tijdelijke woning maar al gauw in een prachtige woning in Doetinchem Noord op een steenworp afstand van de Kruisbergse bossen. Gaat zij na het afsluiten van haar wethoudersloopbaan weer terug naar de Randstad? “Leuker dan Doetinchem wordt het niet. Ik ben hier in de afgelopen twaalf jaar geworteld en ga niet meer weg.”
Toen ze naar Doetinchem kwam was dat met het halve gezin. De twee dochters zaten nog op de middelbare school en stonden kort voor hun examen. Inmiddels zijn beiden universitair afgestudeerd en hebben elders een baan, maar ze logeren met plezier bij hun ouders in de Achterhoek.
Gedurende haar drie termijnen van vier jaar als wethouder die Lambregts nu bijna achter de rug heeft waren er altijd twee vaste thema’s in haar portefeuille; ruimtelijke ordening en wonen. Voordat de vaart er weer in kwam moesten nog wel wat hindernissen worden genomen en kon de woningvoorraad niet uitgebreid worden vanwege de crisis en krimpstatus. Ook in Doetinchem kwamen de nieuwbouwplannen piepend en krakend tot stilstand. Zoals achter het Metzo College en Isseldoks. Bij Iseldoks stapte de projectontwikkelaar waarmee werd samengewerkt uit het project. Het was aan de gemeente en aan de wethouder om de brokstukken bij elkaar te rapen en weer door te gaan. Ook kleinere projecten lagen op hun spreekwoordelijke gat. Het devies was 'rust bewaren en bijsturen'. Iseldoks is daar een goed voorbeeld van.
In 2018 waren de naweeën van de crisis en de bouwstop voorbij en konden weer plannen gemaakt en kon er gebouwd worden. Voor langere termijn plannen, die veel verder reiken dan één raadstermijn is niet alleen visie nodig maar ook de steun van de raad. Immers, de gemeenteraad is de baas in de gemeente en niet het college van burgemeester en wethouders. Om verzekerd te zijn van de steun van zowel de coalitiepartners als de oppositie was het de missie van Lambregts de plannen uitvoerig op papier te zetten en de raad daarin stap voor stap mee te nemen. Hoewel er links en rechts nog wel aan getimmerd en geschaafd werd is haar dat altijd goed gelukt. In 2020 stond de Doetinchem 2036 stip op de horizon en de koers was bepaald. Lambregts:”We merken dat bedrijven en ontwikkelaars blij zijn met onze heldere visie."
Eén van de grotere projecten die het beeld van Doetinchem in belangrijke mate zouden bepalen was het Aanvalsplan Binnenstad. Een initiatief van voormalig wethouder Peter Drenth. Het betrekken van de Oude IJssel bij de binnenstad was een van de speerpunten daarvan. Lambregts zorgde voor de financiering en realisatie. Soms was dat niet eenvoudig omdat, vooral in het begin, de gemeente nog krap bij kas zat. Het meest recente project dat door Lambregts op de rails is gezet is de Spoorzone. De 56 hectare rond het station zal transformeren naar een levendige wijk waar wonen, werken, ontmoeten en mobiliteit samen komen. Een mooi voorbeeld van hoe de raad bij elke stap werd betrokken en indien gewenst aan het stuur kon trekken. Of dat lastig was? Lambregts: “Dat viel best mee. Aan het eind willen alle partijen het goede voor Doetinchem.”
Behalve kansen zijn er natuurlijk ook bedreigingen. De kansen? “De ontwikkeling in de spoorzone, Doetinchem als groene Poort tot de Achterhoek in combinatie met de recreatiemogelijkheden in de regio. Laten we ook de gezondheidszorg in het nieuwe, moderne Slingelandziekenhuis daarbij voegen. De bedreigingen zijn vaak dezelfde als in andere regio’s en gemeenten. Denk aan stikstof en netcongestie. De meeste bedreigingen bevinden zich niet binnen de directe invloedsfeer van gemeenten en vragen veel afstemming met andere partijen."
Al met al kijkt Lambregts met een voldaan gevoel terug op de afgelopen twaalf jaar. “Veel woningbouwprojecten en andere initiatieven zijn gerealiseerd en er zitten nog een hoop in de pijplijn. Doetinchem heeft als ‘Stad aan de Oude IJssel” steeds meer te bieden aan haar inwoners en bezoekers en ook in de dorpen wordt gewerkt aan mooie plannen en daar mogen we trots op zijn!”
Wat de toekomst gaat brengen? "Eerst even afkicken en na het overdragen van mijn portefeuille lekker op vakantie. Ik heb geen plannen meer om in een andere gemeente wethouder te worden. Na de zomer ga ik mij serieus beraden op mijn volgende stap. Eén ding staat in ieder geval voor mij vast; mijn volgende baan moet net zo leuk zijn als de huidige.”