Bahareh Jalili. Eigen foto
Expositie van Bahareh Jalili, gevlucht uit Iran, in de Wingerd
DOETINCHEM - Bahareh Jalili is geboren in Teheran en begon op haar zestiende met schilderen. Ze exposeerde haar werk in verschillende Iraanse galeries. Op 35-jarige leeftijd vluchtte zij vanwege onveilige omstandigheden naar Nederland. Zij maakte hier nieuw werk en heeft dit ook in Nederland tentoongesteld, onder andere in de Superette te Wageningen.
Door Willem Wullink
Sinds enkele maanden woont Bahareh in Doetinchem en is erg blij met haar eerste Doetinchemse expositie in de Wingerd. Bahareh woont in een modern ingerichte flat. “Ik ben hier heel blij mee, vooral omdat het goed aansluit bij mijn fysieke situatie. Twee jaar geleden kreeg een bus in Arnhem waar ik in zat, een ongeluk. Hij kwam in botsing met een fietser. Ik maakte een val en heb sindsdien rugklachten. Trappen lopen is voor mij lastig en dan is een lift erg prettig. Ik krijgt ook nog steeds fysiotherapie”.
Zijn de schilderijen die jij in Iran maakte anders dan die je nu maakt? Had je voldoende vrijheid in Iran om te schilderen en te exposeren?
“Eigenlijk schilder ik in Nederland niet anders dan in Iran. Ik schilder veel vrouwen, natuur en soms ook over politieke thema’s. Alleen kon ik in Iran niet alles exposeren. Dit omdat de galeries openbaar zijn, was er weinig ruimte voor politieke expressies. Natuur en vrouwen waren geen probleem. De situatie in Iran voor vrouwen is moeilijk. Ze kunnen bijvoorbeeld wel naar de universiteit om architectuur of bouwkunde te studeren. Het is alleen bijna niet mogelijk om hier als vrouw werk in te vinden. Daarom dat veel vrouwen met een goede opleiding hebben thuis zitten bij de kinderen. Als alleenstaande en zelfstandige vrouw was ik een uitzondering. Ik heb aan de universiteit van Teheran, accountancy gestudeerd. Ben als zelfstandige een reisbureau begonnen en verdiende zo mijn eigen inkomen. Daarnaast maakte ik ook schilderijen en was politiek actief. Dit heb ik van mijn familie."
Hoe heb jij je ontwikkeld? Heb je een opleiding aan bijvoorbeeld een kunstacademie gevolgd?
"Samen met een familielid waren wij als kind altijd aan het tekenen en schilderen. Mijn vader gaf me een schildersezel met verf van het merk Van Gogh. Dat was voor mij heel bijzonder. Zo ben ik dus begonnen en heb me zelf ontwikkeld. Vincent van Gogh is ook een voorbeeld voor mij, maar ook Iraanse schilders als Kamal-Ol-Molk en Vadad Mozaen hebben mij geïnspireerd."
Wat zijn belangrijke thema’s voor jou?
“Ik schilder veel over vrijheid, vrijheid voor de vrouwen, maar ook over hoop, wanhoop, angst en ook de dood. Iran heeft een vrouwelijke naam. Maar vrouwen hebben het in Iran heel moeilijk. De mannen in Iran zijn niet zo anders dan in Nederland. Zij hebben ook moderne ideeën. Alleen het regime maakt het ons heel moeilijk. Daarom hoop ik ook dat de huidige oorlog iets positiefs voor mijn land kan brengen."
Wat is je droom en denk je dat in Nederland te kunnen verwezenlijken, of hoop je toch om ooit weer terug te kunnen gaan?
"Mijn droom is om in Nederland meer bekendheid te krijgen en om een fijn leven te hebben met vrienden en familie die mij kunnen bezoeken. Nu heb ik weinig contact met mijn ouders en broers, omdat het regime het internet heeft afgesloten. Als Iran is bevrijdt en er is democratie, dan zal ik misschien weer naar Iran kunnen. Maar dat zal best nog wel even kunnen duren. Helaas."
De schilderijen van Bahareh Jalili bekijken zijn te bekijken in de Wingerd, Bongerd 4 in Doetinchem. Dit vanaf 26 mei tot en met 30 juni 2026. De kerk is open van maandag tot en met vrijdag van 10.00 - 12.00 uur.
