Gerrit Geuvers geniet tijdens de Tour de France in wielercafé Parijs is nog ver

Een wielercafé verenigt liefhebbers van de wielersport tijdens de Tour de France. Zeker in juli is wielercafé Parijs is nog ver dé gezelligste Doetinchemse wielerhuiskamer.

Remko Alberink

DOETINCHEM - Gastheer Gerrit Geuvers uit Doetinchem geniet volop deze donderdagmiddag, als de tweede Pyreneeën-etappe zich aandient. Tien wielerfliefhebbers nestelen zich deze dag in de gemakkelijke zitjes in het wielercafé om de etappe van de grootste koers ter wereld te volgen. 

Op het ‘menu’ staat de etappe van Tarbes naar Cauterets-Cambasque, een rit met verschillende bergen over 144,9 kilometer. Doetinchemmer Geuvers daagt iedere aanwezige uit tot het noemen van een etappewinnaar, en ook via de social media stromen de suggesties binnen. 

“Kijk, daar heb ik ook gefietst, dat is de Tourmalet. Dat is denk ik toch een van de mooiste bergen die ik bedwongen heb. De Mont Ventoux is ook een iconische berg, maar ik ben toch meer van de Pyreneeën”, stelt Geuvers. 

Hij zit met zijn wielercafé intussen al weer zes jaar gevestigd aan de Spinbaan in het Doetinchemse centrum. “Toen ik het wielercafé net opende, won Tom Dumoulin de Giro d’Italia”, stelt hij met een glimlach. “Dat kwam goed uit. Normaal ben ik vrijdag, zaterdag en zondag open, maar tijdens de Tour de France is dat elke middag. Je merkt meteen dat het dan extra leeft, al is het de ene dag wel drukker dan de andere.”

Het gezelschap is divers, de één komt net uit het werk, de ander heeft al vroeg weekeinde of is een rondje aan het fietsen, getuige het tweetal in wielertenue en met helm.

Wie om zich heen kijkt in het café, ziet ook diverse fietsen, foto’s en shirts, heel veel wielershirts. “Het mooiste shirt in relatie tot de Tour de France? Die hangt daar, dat was de eerste gele trui die Jelle Nijdam ooit won. Dat was een proloog in de Tour van 1987, die werd in Berlijn gehouden”, dreunt Geuvers op. Naast het shirt hangt een foto waar grootheid Bernard Hinault de gele trui aan Nijdam overhandigt.

“Als ik Tourdirecteur zou zijn, zou ik me nog meer inzetten voor de veiligheid”, laat Geuvers desgevraagd weten. “Niet alleen de juiste dranghekken, maar ook dat deze goed opgesteld staan in het belang van de veiligheid voor de renners.”

Alle aanwezigen praten over de koers, over belangrijke en onbelangrijke zaken, over details, renners die er ‘afwaaien’ of over bedenkelijke tactische manoeuvres.

Terug naar de koers, want de Tour wacht op niemand, zei ooit eens een vermaard wielerverslaggever.  Uiteindelijk strijden de kemphanen Jonas Vingegaard en Tadej Pogacar om de ritzege. “Ik heb iets meer met Jumbo-Visma, maar wat Pogacar doet vind ik wel heel knap”, meldt Geuvers over de ritwinnaar. Twee ‘kenners’ hadden de juiste voorspelling gedaan, de rest neemt zijn verlies.

Dan stelt een aanwezige liefhebber glimlachend dat het volgend jaar wennen wordt, als de Tour de France eenmalig niet in Parijs maar in Nice eindigt aan het einde van de maand juli. De Champs-Elysees is ingeruild voor de mondaine Franse kustplaats.  Dat komt door de Olympische Spelen die een dag later in de Franse hoofdstad van start gaan. ‘Hé Gerrit, hoe ga je de naam van het café dan noemen?’