
Hans Pauw tijdens de Gildemis in Gaanderen. Foto: Roel Kleinpenning
foto Roel Kleinpenning‘Het geloof is een anker’
ReligieDOETINCHEM/ULFT – Pastoor Hans Pauw is bezig met zijn laatste weken in de parochie Maria Laetitia. Vanaf 1 oktober gaat hij met zijn werk verder in de parochie H. Titus Brandsma te Wageningen. Een groots afscheid komt er niet. “Ik ben in deze regio in 2009 als vicaris verzeild geraakt. Sinds 1 juli 2017 ben ik officieel benoemd tot halftime pastoor en gewoon aan de slag gegaan. Zo wil ik het hier ook afsluiten”, zegt pastoor Pauw.
Door Walter Hobelman
Op zaterdag 27 september (19.00 uur) en zondag 28 september (09.30 uur) gaat de pastoor voor de laatste keer voor in respectievelijk Doetinchem en Ulft. “Dat zijn gewone vieringen, met op zondag na afloop een kopje koffie, zoals gebruikelijk. Geen poespas, geen toespraken. Ik ben destijds zonder plichtplegingen begonnen en zo wil ik het ook afsluiten.”
Gemengde gevoelens
Dat afsluiten gaat wel gepaard met gemengde gevoelens. “Ik heb hier in Doetinchem een mooie maar soms ook lastige tijd gehad. Het sluiten van diverse kerken binnen de parochie is een ingrijpend iets. Dat voelt niet fijn.” Toen Pauw naar Doetinchem kwam waren de twee parochies in de regio (Maria Laurentius in Doetinchem en de Verrijzenisparochie in Oude IJsselstreek) pas gefuseerd. Van de totaal negentien kerken zijn er nu nog slechts drie over. De Paskerk in Doetinchem, de Petrus en Paulus in Ulft en de Martinus in Gaanderen. “Nu vind ik dat geloof ook minder te maken heeft met een gebouw. De kerk is een levend gebeuren, geen gebouw. Geloof draait om mensen en om aandacht voor elkaar. God lief hebben boven alles en de naaste als jezelf.”
Het was in sommige plaatsen niet meer haalbaar om zelfstandig door te gaan. Het kerkbezoek nam af en gebouwen kosten geld. “Als vieringen een bedenkelijk niveau krijgen dan is het beter om dat op een goede manier af te sluiten en dat proces is over het algemeen goed gegaan.”
Toekomst voor de kerk
Pastoor Pauw gelooft wel in de toekomst van de kerk. “Jonge mensen zijn op zoek naar zingeving en komen bij die zoektocht ook weer met vragen naar de kerk. Het is onze taak om in deze tijd, waarin veel onzekerheid zich manifesteert, een plek te bieden voor rust en saamhorigheid. Ik ben geen socioloog, maar ik zie dat jonge mensen nadenken over vrede, het milieu en veiligheid. Ze zoeken een anker in hun leven en het geloof biedt dat anker.” Het is de uitdaging voor kerken om mee te bewegen in de tijd. “We lopen altijd wat achter de ontwikkelingen in de samenleving aan, maar blijven zeker niet hangen in dogma’s uit het verleden. De kerk beweegt wel degelijk mee. Authenticiteit is belangrijk vind ik. Dat is geen zwakte maar een wijsheid. Voorlopig komt er dus nog geen, door AI geschreven preek, aan bod in de viering”, zegt Pauw lachend.
Gewone baan zoeken
Pauw is zelf op wat latere leeftijd aan de opleiding theologie begonnen. “Mijn ouders vonden het verstandiger om een ‘gewone’ baan te zoeken. Werken in en voor de kerk kan ook als leek en vrijwilliger, vonden zij. Dat heb ik ook altijd gedaan, maar toch kwam ik op een gegeven moment op het punt dat ik duidelijk voelde dat ik echt tot dit werk geroepen ben. Zo ben ik na in een aantal andere plaatsen aan het werk te zijn geweest hier terecht gekomen. Nu ga ik weer verder. Ik heb bij mijn priesterwijding de belofte van gehoorzaamheid afgelegd en dan volg je de weg die wordt aangegeven.”
In Wageningen wordt Pauw pastoor van een grote en deels internationale parochie. “Elke week is er in ieder geval één viering in het Engels. Dat vind ik wel mooi. De katholieke kerk is wereldwijd en in Wageningen verblijven veel studenten vanuit de hele wereld. Dat geeft een andere dynamiek. Daar kijk ik ook wel naar uit.”
Pauw wordt in Doetinchem opgevolgd door pastoor Harrold Zemann. Geen onbekende in de Achterhoek, hij is geboren en opgegroeid in Beltrum. “Zijn oudoom Vic Zemann is hier in Doetinchem ook pastoor geweest en is na zijn emeritaat hier blijven wonen. Het werkt in onze kerk niet zo, maar áls ik een opvolger had mogen voorstellen, dan was het Harrold geweest.”
Pauw wil graag benoemen dat hij in Doetinchem zich altijd gesteund wist door “een erg betrokken parochiebestuur. We hebben hier echt een goed team. Ook met mijn collega’s Paulus Tilma en Marcel Smits heb ik altijd prettig samengewerkt. Dat is straks in Wageningen wel anders, daar heb ik geen collega’s. Ook daar weet ik mijn weg wel in te vinden”, stelt Pauw nuchter vast.










