
Annemarie uit Wehl heeft inspanningsastma en collecteert voor Longfonds
MaatschappijWEHL - Annemarie uit Wehl loopt van 18 t/m 23 mei langs de deuren om geld op te halen voor Longfonds. Ze begon acht jaar geleden als coördinator, in eerste instantie vooral omdat ze graag iets goeds wilde doen. Dat het doel later ook haar eigen leven zou raken, had ze toen niet kunnen denken. Een paar jaar geleden kreeg ze de diagnose inspanningsastma.
Annemarie was altijd sportief. Ze handbalde, liep hard en stond regelmatig in de sportschool. Toch merkte ze dat er iets niet klopte. Lange tijd dacht ze dat haar vermoeidheid gewoon bij intensief sporten hoorde. “Ik trainde drie keer per week, speelde wedstrijden en ging ook nog naar de sportschool”, vertelt ze. “Maar ik was al moe na de warming-up. Mijn conditie verbeterde maar niet.”
Bij de huisarts bleek uiteindelijk dat ze inspanningsastma heeft. Bij inspanning vernauwen haar longblaasjes zich juist, in plaats van dat ze verder opengaan. Om actief te blijven, gebruikt ze een inhalator. Het idee dat Annemarie nu afhankelijk is van medicatie, vond ze in het begin lastig. ‘Als je altijd veel hebt gesport en nooit ergens last van had, is het gek om ineens iets nodig te hebben.’
Ondanks dat ze meestal voldoende heeft aan haar inhalator, maakte Annemarie vorig jaar een benauwde periode door waarvan ze de oorzaak niet kon achterhalen. ‘Ik was kortademig, duizelig en had hoofdpijn. Ik kon de trap niet op en geen volledige zin uitspreken,’ vertelt ze. Pas later begon Annemarie te vermoeden wat er aan de hand kon zijn. ‘Ik las in het blad van Longfonds een artikel waarin ik mezelf heel erg herkende. Sindsdien denk ik dat het misschien om een longaanval ging.’
Dat besef veranderde haar kijk op haar gezondheid. “Als je genoeg lucht hebt, sta je daar nooit bij stil. Maar als ademen even niet vanzelf gaat, merk je pas hoe belangrijk gezonde longen zijn.”
En om die reden collecteert Annemarie. Ze hoopt vooral dat, mede dankzij inzet, onderzoek naar longziekten kan doorgaan. “Er zijn nog zoveel mensen die dagelijks moeite hebben met ademhalen. Het is mooi dat ik daar aan kan bijdragen. Als iedereen een klein beetje helpt, kun je samen veel bereiken. De lucht wordt er niet gezonder op, dus blijft het belangrijk om je in te zetten voor mensen die het nodig hebben.”








