Bosbeheer door Vitens bij De Pol: ‘Wat nu heftig lijkt, is nodig voor later’

DOETINCHEM - In het waterwingebied De Pol rondom de Bielheimerweg in Doetinchem is de afgelopen tijd veel veranderd. Omwonenden maken zich zorgen. Een bewoner - die anoniem wil blijven - zegt dat er ‘vele honderden bomen’ zijn gekapt. Dat klinkt ingrijpend. Klopt dat beeld?

Door Hans Hissink

De redactie van deze krant werd gebeld door een verontruste bewoner uit de omgeving van de Bielheimerweg. Hij uitte zijn ongenoegen over het bosonderhoud en gaf aan dat het bos al voor de derde keer fors is uitgedund. Volgens hem zijn daarbij honderden bomen gekapt. De bewoner stelde de gemeente Doetinchem aansprakelijk voor het, in zijn ogen, foeilelijke beeld dat door de bomenkap is ontstaan.

Navraag bij de gemeente Doetinchem leert echter dat het bosonderhoud niet door de gemeente wordt uitgevoerd. Het waterbedrijf Vitens is beheerder van het gebied. “Het perceel is geen grondgebied van de gemeente. Wij zijn daar geen bevoegd gezag en hebben de aanvraag voor het bosonderhoud dan ook niet behandeld. Dat is via de provincie verlopen,” aldus een woordvoerder van de gemeente.

Bosdunning
Wie het gebied bezoekt, ziet inderdaad dat er veel bomen zijn weggehaald. Vitens bevestigt dat er momenteel sprake is van bosdunning. De organisatie beheert in waterwingebied De Pol meer dan zeventig hectare natuur, voornamelijk bos. “In zo’n groot bos gaat het al snel om grote aantallen bomen die worden weggehaald,” zegt een woordvoerder.

Volgens Vitens betekent dit niet dat het bos wordt vernietigd. “Bomen worden niet zomaar gekapt. Het dunnen van het bos is juist bedoeld om het gezond te houden,” legt het waterbedrijf uit. Door minder bomen te laten staan, komt er meer licht op de bosbodem en krijgen de overblijvende bomen meer ruimte om te groeien. Ook krijgen nieuwe planten en jonge bomen zo een betere kans om zich te ontwikkelen. “Op die manier blijft het bos op de lange termijn sterk en gevarieerd.”

Veel bewoners ervaren het bos nu als erg open en vragen zich af waarom dat nodig is. Volgens Vitens is dat gevoel begrijpelijk. “Zeker in deze tijd van het jaar, wanneer de bomen nog geen bladeren hebben, oogt een bos al snel kaal. Er is weinig schaduw en je kunt verder tussen de bomen door kijken. Dat versterkt het open gevoel.”

Tegelijkertijd wijst Vitens erop dat het bos op dit moment juist te weinig opbouw heeft. “Een gezond bos bestaat uit meerdere lagen: hoge bomen, jongere bomen, struiken en planten op de bodem. Die lagen ontbreken hier deels nog. Door bomen weg te halen, ontstaat ruimte om die structuur weer op te bouwen.”

Naast het zogenaamde dunnen van het bos worden er ook nieuwe bomen en struiken geplant. Het gaat om soorten die nu nog weinig voorkomen in het gebied, zoals zoete kers, haagbeuk en linde. “Deze soorten passen goed bij de bodem en helpen onder andere om verzuring tegen te gaan. Daarnaast zorgen ze ervoor dat het bos beter bestand is tegen klimaatverandering, zoals langere droge periodes.”

Plan
Sommige bewoners geven aan dat dit al de derde keer is dat het bos zo rigoureus wordt aangepakt. Zij vragen zich af waarom dit nodig is en of dit past binnen goed bosbeheer. Vitens benadrukt dat alle werkzaamheden onderdeel zijn van een groter plan. “Voor elk waterwingebied werken wij met een natuurbeheerplan met een looptijd van tien jaar.”

In dat plan staat beschreven hoe de natuur nu én in de toekomst wordt beschermd. Het doel is niet alleen een mooi bos vandaag, maar ook over vijftig of zelfs honderd jaar. Voor De Pol betekent dit dat wordt toegewerkt naar een gemengd bos met zowel naald- als loofbomen, voornamelijk van inheemse soorten. Er moeten oude en jonge bomen staan, met daaronder struiken, kruiden en mossen. Bosdunning en nieuwe aanplant horen bij dat proces.

Beleid
Niet iedereen is bekend met dat beleid. Het natuurbeheerplan is niet openbaar, onder meer omdat het informatie bevat over beschermde planten en dieren. Met die gegevens wil Vitens zorgvuldig omgaan. Wel geeft de organisatie aan altijd bereid te zijn om bewoners uitleg te geven over de werkzaamheden.

Blijft dit bosbeheer in de toekomst net zo ingrijpend? “Voor bewoners voelt het soms rigoureus,” erkent Vitens. “Vanuit bosbeheer is dit echter een normale ingreep. Er is veel kennis over dit soort maatregelen en men weet dat ze het bos helpen. Zeker omdat het kappen altijd wordt gevolgd door nieuwe aanplant.”

Vitens wil bewoners geruststellen. Wat nu voelt als verlies, is volgens de organisatie een investering. Het doel is een bos dat sterker, gevarieerder en gezonder is – niet alleen voor nu, maar ook voor de generaties die na ons komen.