Geen plek voor grootste partij

Ik heb geen verstand van politiek en wil dat ook helemaal niet. Maar net als veel andere Doetinchemmers heb ik wél een mening over wat er na de gemeenteraadsverkiezingen is gebeurd.

Als geboren Doetinchemmer kan ik best wat hebben. Omleidingen die het verkeer in een groot gedeelte van de stad lam leggen, mensen die verkeersregels zien als vrijblijvende tips én roddels en achterklap die sneller gaan dan het glasvezel. Allemaal prima. Maar deze nieuwe coalitie? Die zette zelfs de meest nuchtere Doetinchemmer aan het nadenken. En dat zegt wat.

Want stel je even voor: je doet braaf wat van je verwacht wordt. Je gaat stemmen. Je kiest bewust voor een lokale partij die zichtbaar groeit. En dan hoor je later dat die partij – nota bene de grootste – niet mee mag doen. Zo’n moment waarop mensen zich afvragen of ze misschien per ongeluk het stembiljet van de bingoavond hebben ingevuld in plaats van dat van de verkiezingen.

GBD won, maar bleef buiten het college. Volgens de regels, maar tegen elk gevoel in. Het is alsof je de marathon wint en bij de finish hoort dat meedoen belangrijker was dan winnen. De grootste worden en toch buitenspel staan: het is een kunstje dat alleen de politiek beheerst.

De verkenner, nota bene door GBD zelf gevraagd, kwam met een advies dat vriendelijk klonk, maar toch neerkwam op: “Bedankt voor het enthousiasme, we gaan liever verder zonder jullie.” PRO, CDA, VVD en D66 zouden samen ‘stabieler’ zijn. Dat woord viel zo vaak dat je bijna zou denken dat GBD een bouwval is die elk moment kan instorten.

In de stad én omgeving klonk vooral onbegrip. Mensen vroegen zich af waarom ze überhaupt zijn gaan stemmen. Anderen mopperden dat er nu niet eens meer een lokale partij in het college zit. Weer iemand anders heb ik de mooie woorden horen zeggen: “De politiek spreekt een eigen taal. En wij hebben het woordenboek niet.”

Ondertussen zoekt PRO-voorman Maarten op de Weegh het in overleg en ontmoetingen. Dat voelt sympathiek, al is gehoord worden voor veel mensen meer dan samen koffie drinken.

Maar goed. Doetinchem gaat door. De coalitie belooft stabiliteit, de oppositie belooft scherpte en de inwoners hopen vooral dat hun stem de volgende keer niet eindigt als decoratie. Nieuwe coalitie. Oude politiek. Niet wat u koos. Wel wat u kreeg. En wij? Wij mopperen even, halen de schouders op en kijken vooruit. Maar het vertrouwen… dat is voorlopig even omgeleid. Net zoals dat zo vaak gebeurd met het verkeer in onze mooie stad.