De vreemde maand september

Het weer houdt ons altijd bezig. Echt altijd. Nog meer dan politiek en misschien ook wel voetbal. Praten over het weer, bij de kapper, tijdens de boodschappen als je een bekende tegenkomt. “Lekker weer hè?” “Ja, maar vanmorgen was het wel koud hoor.” Niemendalletjes, maar wel een soort gesprekstherapie. Het weer zorgt ervoor dat er geen stiltes vallen in gesprekken.

We zijn ook altijd heel onzeker over het weer. Checken de weerapp of we wel droog aankomen bij AH. “Het regent!” “Nee joh, Buienradar zegt dat het droog is.” Soms checken we onze telefoon zelfs terwijl we al buiten staan. Gewoon om zeker te weten dat wat we voelen ook echt klopt.

Maar deze zomer was er wel eentje om in te lijsten. Weerstation De Bilt tikte maar liefst 61 dagen op rij een maximumtemperatuur van 20 graden of meer aan. Het vorige record stond op 60 dagen, gemeten in de zomer van 2018. We zijn dus officieel verwend geraakt. We raakten gewend aan de korte broek, aan slippers, aan dat gevoel dat je eigenlijk geen kledingstuk meer nodig hebt dat de benen en armen bedekt.

En dan komt september. September is de maand waarin Nederland collectief in verwarring raakt. Voordat je naar het Stadsfeest gaat afvragen of je een vest of jas mee moet nemen. Je ziet mensen dan ook voorbij komen in wonderlijke combinaties. Dikke jas met korte broek, lange broek en t‑shirt, lange broek en winterjas, maar ook korte broek en t-shirt. Het is typisch zo’n overgangsmaand waarin het weer geen keuze kan maken en wij al helemaal niet met onze kleding. 

’s Ochtends heb je een winterjas nodig. Je staat te bibberen bij de fiets, denkt even dat de herfst al begonnen is en overweegt handschoenen. ’s Middags loop je in t‑shirt en korte broek. De zon breekt door, het is ineens 23 graden. ’s Avonds zit je met een dekentje op de bank omdat de temperatuur zakt naar een waarde die we helemaal niet meer gewend zijn.

Zelfs de natuur weet niet wat ze met september aan moet. Je hebt last van een mug die je prikt omdat die ook niet meer weet welk seizoen het is. Die beestjes zijn net zo in de war als wij. Het is te warm om te stoppen, te koud om echt actief te zijn. Dus doen ze maar wat. 

En dat is nou september. Een maand die nergens helemaal bij hoort, een echte overgangsmaand. Een maand die aangeeft dat je er maar aan moet wennen. Want voor je het weet lopen we weer te klagen over kou, regen, natte sneeuw en harde wind. Dan verlangen we terug naar die rare septemberdagen waarin je drie outfits per dag nodig had. Geniet er dus nog maar even van.