DZC’68 promoveert naar vierde divisie

DOETINCHEM - Zaterdag 22 juni was het groot feest bij DZC’68. De eersteklasser promoveerde voor het eerst in de historie naar de vierde divisie door in de herkansingsfinale met strafschoppen te winnen van Flevo Boys uit Emmeloord.

Door Hans Hissink

Eerst even heel kort de weg naar de promotie: zaterdag 8 juni werd op neutraal terrein in Rijssen de finale van de nacompetitie verloren tegen KHC uit Kampen. Om alsnog te promoveren naar de vierde divisie moesten er twee wedstrijden gewonnen worden. De eerste wedstrijd was woensdag 19 juni in Delft tegen SV Wippolder, die werd met 1-6 gewonnen. De uiteindelijke (tweede) finale werd door strafschoppen beslist. De Doetinchemse ploeg nam die beter. Vooral omdat keeper Mike Thus drie strafschoppen stopte nadat hij er in de eerste 90 minuten ook al eentje had uitgehouden.

Held
De Doetinchemse keeper werd als een held bejubeld en besprongen door spelers en supporters. “Superleuk, maar wel een beetje ongemakkelijk. Ik kreeg heel veel berichten binnen op mijn telefoon. Het was onwerkelijk. Maandag na de finale kwam pas het besef wat er allemaal gebeurd was. Het is wel een voetbalhoogtepunt voor mij tot nu toe.”

Het verlies tegen KHC was een teleurstelling, maar werd wel geaccepteerd. “We konden heel eerlijk naar onszelf zijn na die wedstrijd. Het was gewoon niet goed genoeg. Zowel aan de bal als zonder de bal. De kater was er, maar die konden we goed naast ons neerleggen. We hadden nog een kans en hebben de twee wedstrijden daarna gas gegeven.”

De kerverse promovendus ging met een goed gevoel naar de finale tegen Flevo Boys. “De voorbereiding was goed en we hadden al een finale gespeeld, het vertrouwen was er wel. Op de ranglijst was Flevo Boys een betere ploeg dan KHC dus we moesten aan de bak.” Uiteindelijk bleef het ook na verlenging 0-0 en moesten er strafschoppen genomen worden. “Ik probeer er een spelletje van te maken met de penaltynemers en dat is volgens mij wel gelukt.” Twee strafschoppen moesten opnieuw genomen worden omdat Mike te vroeg van de doellijn kwam. “Bij dat spelletje hoort ook een beetje risico. Het pakte goed uit,” volgens Mike die zelf ook nog feilloos een strafschop nam.
Mike Thus vertelt dat de spelers en trainer Rob Haveman aan elkaar moesten wennen aan het begin van het seizoen. De trainer die gelijk in zijn eerste seizoen met de Doetinchemse zaterdagclub promoveert, beaamt dat. “Onze doelstelling was bovenin meedoen. Na een lastige voorbereiding vielen de eerste resultaten tegen.” Een paar slechte bekeruitslagen en een flinke afstraffing in de eerste competitiewedstrijd bij FC Winterswijk waren het bewijs daarvan. “We moesten wennen aan elkaar. We zijn toen met elkaar gaan praten hoe we wilden spelen en wat er van elkaar gevraagd werd. Daarna werden we steeds een beter team.”

“Tijdens het trainingskamp in de winterstop in Turkije zijn spelers en staf bezig geweest met zich af te vragen wie wij als groep zijn. Dat heeft een positieve slinger gegeven aan de tweede seizoenshelft. We zagen het echt groeien. Het ging van moeizaam naar als vanzelf. Geweldig hoe zich dat ontwikkelde. De groep is het belangrijkste en dat proberen wij als staf een beetje te beïnvloeden.”
Bij de eerste finale tegen KHC was Rob Haveman niet aanwezig. Hij had een bruiloft van een vriend. “Ik zat heel erg in een spagaat en baalde er enorm van dat dat samenviel. Ik ken mijn vriend al bijna mijn hele leven en ik was ook nog eens getuige. Ja, dan moet je gewoon die keuze maken, geen twijfel. Daar was binnen de club ook begrip voor. De wedstrijd heb ik uiteraard op een andere manier meebeleefd.” De eerste finale werd verloren. Een herkansing volgde.

De voorbereiding richting de twee wedstrijden die promotie opleverde, verliep anders dan normaal volgens Rob. “Aanvoerder Nick Abbink gaf na de verloren finale aan dat we even iets anders moesten gaan doen dan trainen. Fitter zouden we niet worden, we zouden ook niet beter gaan voetballen, maar we moesten het koppie leegmaken. Daar was ik het volkomen mee eens. We zijn gaan padellen, hebben daarna nog een keer getraind met de bal en dat was het.”
Iedere ploeg die een herkansingsfinale mocht voetballen, had al een finale verloren. “Iedereen zat dus in hetzelfde schuitje. We zijn ontzettend fit, ook mentaal en we dachten dat dat wel eens een voordeel kon zijn. Onze kansen waren goed. Rogier Meijer heeft nog iets verteld over hoe je na een verloren finale je blik weer naar voren kunt richten. Hij had met NEC de bekerfinale verloren. De volgende wedstrijd is altijd de belangrijkste. De focus op de finale en de fitheid maakten het dat we een goede kans maakten om de finale te winnen.” De aangepaste voorbereiding heeft zijn vruchten afgeworpen. Aankomend seizoen maakt DZC’68 haar debuut in de vierde divisie.

Over de doelstelling voor komend seizoen is binnen de club nog niet gepraat omdat het vakantie is. Rob Haveman heeft daar echter wel een duidelijke mening over. “Het wordt een pittig seizoen. Laten we daarom niet met het hoofd in de wolken gaan lopen. We gaan proberen om met herkenbaar voetbal zo ver mogelijk te komen. Of dat handhaven is of meedoen, dat gaan we zien.”