
Azijnzeikers
OpinieNa de feestdagen zijn we met ons allen weer terug in het ‘gewone’ leven. En dan komt opeens maandag 19 januari voorbij: Blue Monday. De dag waarop je je net iets somberder voelt en de koffie net iets sterker moet zijn.
Toch is er in Doetinchem genoeg aanwezig om een glimlach op te wekken. Zelfs tijdens Blue Monday. Jullie hebben het vast ook gelezen. De gemeente heeft een nieuwe plek gevonden voor de opvang van dak- en thuislozen. Het plan is dat het pand in april open kan, als alles volgens planning verloopt. Een eerste stap die mensen helpt en die laat zien dat er aandacht is voor de kwetsbaren in onze stad.
Daarnaast scoort Doetinchem goed op een onverwacht terrein: de natuur. Het aantal unieke dier- en plantensoorten is hoger dan in vergelijkbare gemeenten. Het betekent dat we groene plekken hebben die goed onderhouden worden en dat bewoners aandacht hebben voor biodiversiteit. Een stad met meer vogels en planten is een stad die leeft.
En dan is er burgemeester Mark Boumans die onze langst zittende burgemeester wil worden in de Doetinchemse geschiedenis. Hij is genomineerd voor ‘Beste Lokale Bestuurder van 2025’. Dat is een mooie erkenning. Toch zorgt die nominatie ook voor veel discussie op social media. Mensen roepen snel hun oordeel. Ze vinden het makkelijk om te schreeuwen achter een scherm. Kritiek is soms terecht, vaak onterecht, maar vooral vaak te snel en te hard. Vaak geroepen zonder na te denken door als een kuddedier anderen te volgen.
Als burgemeester kun je het nooit voor iedereen goed doen. Je moet rekening houden met veel verschillende belangen van bewoners, ondernemers, hulpverleners en regels. Dat is lastig werken. Het vraagt luisteren, afwegen en soms moeilijke beslissingen nemen. Respecteer dat. Mensen die vanaf de zijlijn roepen dat er een andere burgemeester moet komen, vergeten dat besturen geen wedstrijd is voor degene die het hardst schreeuwt.
Besef in ieder geval dat in Doetinchem veel goeds gebeurt: hierboven enkele voorbeelden van een nieuwe opvang, rijke natuur en een burgemeester die landelijke waardering krijgt. Laten we iets minder snel oordelen en iets meer waarderen. Een beetje begrip maakt het leven voor veel mensen een stuk draaglijker. Ook voor de mensen die alleen maar kritiek leveren en zelf niets positiefs lijken bij te dragen. Azijnzeikers worden die toch genoemd?
Ik ben echt geen moraalridder, maar vergeet vooral één ding niet: een compliment, een vriendelijk woord, een glimlach of een schouderklopje doen wonderen. Het zijn kleine gebaren, ze kosten niets en kunnen veel betekenen. Ook op die sombere dagen in januari.










