Roeiers trotseren 11,5 kilometer op de Oude IJssel

DOETINCHEM - Onder de bewolkte lucht van zaterdag 18 april bevonden zich bijna 100 roeiboten op de Oude IJssel. Het was de elfde keer dat de Oude IJssel Race plaatsvond.

Door Yara Emans

Eén voor één roeien de roeiers vanuit Doesburg Doetinchem binnen. Een zwart-wit geblokte finishvlag wappert aan de overkant van roeivereniging De Ank. Naast die vlag staat Sytske Boomstra in een lichtblauw shirt. Ze kijkt door haar verrekijker in de verte naar de roeiers, die over een paar minuten de finish bereiken. Ze is erg gefocust op haar taak. Boomstra is verantwoordelijk voor het eerlijk verlopen van de finish. Met een klembord in haar hand registreert ze de wedstrijdnummers en de finishtijden.

Al acht jaar is Boomstra actief als jurylid bij de Koninklijke Nederlandse Roeibond. ‘Zelf ben ik lid van een roeivereniging in Hengelo, Overijssel. Daar heb ik altijd geroeid,’ vertelt ze. De jury is verdeeld over de start, de finish en lastige plekken, zoals lage bruggen. ‘Zelf zou ik nu niet meer meedoen aan wedstrijden, maar het is leuk om op deze manier betrokken te blijven,’ zegt ze, terwijl ze haar megafoon vasthoudt. Ze richt haar blik weer op het blauwgrijze water. Er komt een roeiboot met twee roeiers aan. Het is duidelijk dat de roeiers geen goed zicht hebben op hun vaarrichting en ze belanden bijna in het riet. ‘Kijken!’ schreeuwt Boomstra door haar megafoon.

Miguel Mendes de Leon loopt met een feloranje hesje rond bij de roeivereniging. Op het hesje staat in grote zwarte letters ‘wedstrijdleiding’. Geboren en getogen in Maastricht verhuisde hij 30 jaar geleden naar de Achterhoek, waar hij zich meteen aansloot bij roeivereniging De Ank. Sinds het begin van de Oude IJssel Race in 2014 is hij wedstrijdleider samen met Bas Geijs. In 2018 heeft de Nederlandse Roeibond de wedstrijd erkend en staat deze op de roeikalender. ‘Er komen niet alleen deelnemers uit heel Nederland, maar ook uit het buitenland,’ vertelt de wedstrijdleider. ‘Mensen uit andere hoeken van het land of uit het buitenland maken er vaak een weekendje uit van.’ Hij schat dat een kwart van de deelnemers dit jaar voor het eerst met hun roeiboot over de Oude IJssel vaart. ‘Het is een wedstrijd die zich verspreidt door middel van mond-tot-mondreclame,’ zegt Mendes de Leon.

Willem Stam vertegenwoordigde roeivereniging Naarden op het Achterhoekse water. Hij roeit vaker wedstrijden, maar dit is de eerste keer dat hij met zijn boot over de Oude IJssel roeit. ‘Het is een flink eind, ik was blij dat we de wind mee hadden.’ De roeier heeft familie en vrienden in de regio en had al positieve verhalen over de omgeving gehoord. ‘Men had mij verteld dat het te vergelijken was met de Amstel, maar dit is beter dan de Amstel,’ vertelt Willem. ‘Ik had tijdens het roeien echt een buitengevoel. Het was een hele rustige omgeving, wat ik heel fijn vond.’ Ook hij maakte er een weekendje weg van en sliep voor het eerst een nacht in Doetinchem. ‘Ik kom zeker nog een keer terug,’ vertelt hij enthousiast. Hij eindigde op plek 67.

De Duitsers Sebastian Göbel en Anke Dießner reden vijf uur om deel te nemen aan de race. Het is de tweede keer dat ze meedoen aan de wedstrijd. ‘We hebben goed contact met de mensen hier, alles is goed voor ons geregeld,’ vertelt het roeikoppel. Ze zitten vaker samen in een roeiboot tijdens wedstrijden, zowel in Nederland als in Duitsland. ‘Het meest unieke aan deze race is toch wel de mooie omgeving,’ benadrukken ze. De roeiers eindigden op plek 37.

‘Het jeukt mij enorm om zelf mee te doen,’ vertelt Mendes de Leon met een brede glimlach. ‘Het is vandaag ook nog eens ideaal weer om te roeien, maar ik kan helaas niet op twee plekken tegelijk zijn.’

Voor de organisatie van de wedstrijd moet veel geregeld worden. ‘Zo heb je bijvoorbeeld de tijdwaarneming, die moet kloppen, de veiligheid moet op orde zijn en er moeten mensen bij de inschrijftafel zitten. Daar zijn allemaal vrijwilligers voor nodig,’ legt de wedstrijdleider uit. ‘De helft van onze leden is vandaag actief als vrijwilliger. Dat tekent denk ik wel het karakter van onze club.’

Eén van die vrijwilligers is Jeannette Jolink. Zij staat vandaag in het gras naast Boomstra. ‘Vijf jaar geleden zag ik een artikel over deze race in de krant en dacht: hier ga ik ook roeien!’ vertelt ze. ‘Ik had nog nooit eerder geroeid, maar het leek me wel leuk. Een keer iets anders dan in een gymzaal met vier muren.’ In haar rechterhand houdt ze een toeter vast en in haar linker een klembord, met daarop een papieren lijst. Hierop tekent ze de roeiers af die zijn gefinisht. ‘Toeteren is belangrijk, omdat de roeiers in hun eigen bubbel zitten. Ze hebben geen idee waar ze zijn,’ legt de vrijwilliger uit. Zodra ze over de finish zijn, noteert ze het wedstrijdnummer.

De race is geïnspireerd op een Oostenrijkse roeiwedstrijd Rose vom Wörthersee van maar liefst 16 kilometer. De meeste wedstrijden zijn tussen de 2 en 7 kilometer lang. De Oude IJssel Race is 11,5 kilometer lang en is daarmee de enige roeiwedstrijd in Noordwest-Europa op deze afstand. ‘De gezelligheid en de sfeer eromheen zijn ook niet bij elke roeiwedstrijd zo vanzelfsprekend als bij ons,’ vertelt Mendes de Leon. Na de wedstrijd is er bij roeivereniging De Ank nog een afsluitende barbecue met alle roeiers.