Doetinchemse Dame

Afgelopen vrijdag kreeg ik een boekje aangeboden over Doetinchemse Dames. Mijn eerste reactie was; heel aardig maar ik heb een Terborgse dame die al jaren naar een nóg grotere stad wilde. Dat was ook de reden dat wij acht jaar geleden naar de binnenstad van Doetinchem verhuisden. Het werd een appartement met een door de gemeente te onderhouden molen met voortuin. Belangrijkste voorwaarde voor onze woning; een thuis op loopafstand van restaurants, kroegen, terrassen, winkels, schouwburg en prettige reuring. We voelen ons vanaf de eerste dag thuis, en nu kreeg ik als bonus maar liefst vijfentwintig Doetinchemse Dames. Gekker moet het niet worden. Toen ik het begeleidende briefje verwijderde zag ik dat het een uitgave van het Stadsmuseum is. Het boekje hoort bij de tentoonstellingen over vijfentwintig markante dames en bevat een voorwoord van één van geportretteerden, zuster Bonaventura Verwaaijen oud verpleegkundig directeur van ons ziekenhuis.
Als ik door het boekje blader zie ik naast dames uit het verre verleden veel bekende gezichten. Onder andere een verhaal over dokter Smeenk, de eerste arts met als specialisatie kindergeneeskunde in de Achterhoek. Wij hebben haar leren kennen als een zeer kundig en betrokken arts. Ook lees ik een verhaal over Juffrouw IJzerdraad, (what’ s in the name) een begrip in onderwijsland als directrice van de Huishoudschool in Doetinchem. Deze dame stelde maar liefst vijf adjunct-directeuren aan, allemaal mannen die zij grappend ‘mijne heren‘ noemde. De eerste vrouwelijke wethouder in Doetinchem wordt beschreven; Ans Jenniskens met het prima geboortejaar 1943. Ook zij kwam uit het onderwijs maar wist bovendien van (onder)handelen en zaken doen. Tegenwoordig zien we dat alle projecten duurder worden dan begroot. Wij worden geconfronteerd met schoonmaakkosten gifgrond van 8.5 miljoen omdat de verantwoordelijken de andere kant op keken. Dat was bij de liberale Ans Jenniskens niet het geval. Zij kreeg ooit vijf miljoen geboden voor de verkoop van het centrale antenne systeem door een grote kabelmaatschappij. De wethouder las zich goed in en beurde maar liefst 21 miljoen. ‘Kennis is macht’ was haar credo.
Mijn Anke bevestigde die stelling altijd maar vindt het hebben van ‘kennissen’ ook niet onbelangrijk. Laat ze maar schuiven die Doetinchemse dames. Terwijl ik alle geportretteerden de revue laat passeren denk ik terug aan de tijd dat ik in nauw contact kwam met jonge dames in Doetinchem,op de Handelsavondschool. Blondines en brunettes de een nog mooier dan de andere, en allemaal op loopafstand al was dat toen nog geen absolute voorwaarde. De meesten heb ik nooit meer gezien, behalve de brunette die destijds naast mij zat, haar zie ik dagelijks. Graag beveel ik de expositie in het Stadsmuseum aan. Complimenten voor de samenstelling en wat mooi dat we daar ook de foto zien en het verhaal lezen over Natasja van Haren, jarenlang het vriendelijke gezicht van bijzonder restaurant Borghuis. Een geweldige gastvrouw die ook nog eens van poetsen houdt - een bijzondere Doetinchemse Dame.

Goed gaon